right|thumb|220px|Προσωπογραφία του Μιχαήλ Άγγελου, έργο του Marcello Venusti. 
 
Ο '''Μικελάντζελο ντι Λουντοβίκο Μπουοναρότι Σιμόνι''' (''Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni'', γλύπτης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας και ποιητής της Αναγέννησης. Σήμερα αναγνωρίζεται ως ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς στην ιστορία της τέχνης. Υπήρξε ο μοναδικός καλλιτέχνης της εποχής, του οποίου η βιογραφία εκδόθηκε πριν το θάνατό του, στους ''Βίους'' του Βατικανού (''Καπέλα Σιξτίνα''), το άγαλμα του ''Δαβίδ'' και η ''Πιετά'' (''αποκαθήλωση'') στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου, στη Ρώμη.   
 
==Βιογραφία==  
===Νεανικά χρόνια===  
Ο Μιχαήλ Άγγελος γεννήθηκε στις Ιταλίας, μια κωμόπολη 60 χλμ μακριά από τη 15ου αιώνα. Το 1474, ο πατέρας του διορίστηκε ως τοποτηρητής (''podestà'') στην πόλη Κιούζι και αργότερα στο Καπρέζε. Ο Μιχαήλ Άγγελος είχε άλλα τέσσερα αδέρφια ενώ κατά την γέννα του τελευταίου, το 1481, η μητέρα του πέθανε. Αργότερα, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην πόλη Σετινιάνο, κοντά στη Φλωρεντία, όπου ο Λουντοβίκο εμπιστεύτηκε την ανατροφή του Μιχαήλ σε μία παραμάνα.   
 
left|thumb|200px|Ο Μιχαήλ Άγγελος, έργο του G.F. Rodwell 
Παρά την εμφανή κλίση του στη ζωγραφική και κατόπιν επιθυμίας του πατέρα του, σπούδασε αρχικά υπό την καθοδήγηση του ουμανιστή Φραντσέσκο ντ' Ουρμπίνο, αλλά το γλυπτικής ενώ παράλληλα γνώρισε τον Λορέντσο των Μεδίκων, επιφανή άρχοντα της Φλωρεντίας, ο οποίος τον εισήγαγε στην αυλή του. Εκπαιδεύτηκε δίπλα στους γιους του Λορέντσο, ενώ συνδέθηκε με τον νεοπλατωνισμού. Σε αυτή την περίοδο, ο Μιχαήλ Άγγελος ολοκλήρωσε δύο μαρμάρινα ανάγλυφα, την ''Παναγία της Σκάλας'' (1490-1492) και την ''Μάχη των Κενταύρων'' (1491-1492), έργο κατά παραγγελία του Λορέντσο και βασισμένο σε ένα θέμα που πρότεινε ο Πολιτσιάνο.   
 
Μετά το θάνατο του Λορέντσο, στις ανατομίας, μελετώντας τα πτώματα του γειτονικού νοσοκομείου. Σε ανταπόδοση της φιλοξενίας, ο Μιχαήλ Άγγελος φιλοτέχνησε έναν ξυλόγλυπτο ''Εσταυρωμένο'' (1493), έργο το οποίο δώρισε στο μοναστήρι. Στην ίδια χρονική περίοδο ανήκει και το πρώτο ίσως πολύ σημαντικό γλυπτό του, ο ''Ηρακλής'', έργο που αρχικά τοποθετήθηκε στο Παλάτσο Στρότσι αλλά αργότερα μεταφέρθηκε στη 18ο αιώνα.  
 
Ο Μιχαήλ Άγγελος παρέμεινε στην υπηρεσία των Μεδίκων, μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον γιο του Λορέντσο, τον Πιέρο των Μεδίκων, ωστόσο το καθεστώς του επρόκειτο να καταρεύσει μετά από την άνοδο του μοναχού Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα και της απήχησης των κηρυγμάτων του. Υπό τον φόβο αντιποίνων, ως ευνοούμενος των Μεδίκων, ο Μιχαήλ Άγγελος εγκατέλειψε την Φλωρεντία και αφού έμεινε για ένα διάστημα στη Βενετία, εγκαταστάθηκε αργότερα στη Μπολόνια. Εκεί εξασφάλισε μία σημαντική παραγγελία για την ολοκλήρωση τριών ημιτελών γλυπτών, για την εκκλησία του Σαν Ντομένικο. Παρέμεινε στη Μπολόνια για περισσότερο από ένα χρόνο και επέστρεψε στη Φλωρεντία το Νοέμβριο του 1495. Ο Μιχαήλ Άγγελος, σε αντίθεση με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι που θεωρούσε τον Σαβοναρόλα φανατικό, επηρεάστηκε από τα κηρύγματά του, τα οποία ενδεχομένως να συνέβαλαν στην θρησκευτική του συγκρότηση.

===Ρώμη===
right|260px|thumb|''Αποκαθήλωση'' (1499)   
Στις Βατικανού, στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου, έργο που απεικονίζει την Χριστού μετά τη σταύρωση. H ''πιετά'' συνέβαλε καθοριστικά στην καταξίωσή του, ενώ αποτελεί και το μοναδικό έργο που φέρει την υπογραφή του Μικελάντζελο, ο οποίος φρόντισε να  χαράξει τις λέξεις ''MICHEL ANGELUS BONAROTUS FLORENT FACIBAT''. 
 
left|thumb|250px|''Δαβίδ'', Galleria dell'Accademia 
Ο Μιχαήλ Άγγελος έμεινε στην πόλη της Ρώμης για περίπου πέντε χρόνια και στη συνέχεια επέστρεψε στην Φλωρεντία, η οποία προερχόταν από μία περίοδο πολιτικής αστάθειας μετά την καταδίκη του Σαβοναρόλα. Χάρη στη φήμη που είχε αποκτήσει στη Ρώμη, ανέλαβε αρκετές παραγγελίες έργων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η ανάθεση του ''Δαβίδ'', για τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας, ενός μαρμάρινου γλυπτού μεγάλων διαστάσεων. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1504 προσδίδοντας μεγάλο κύρος στο Μικελάντζελο. Αποτέλεσε παράλληλα σύμβολο της νέας Φλωρεντιανής δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να τοποθετηθεί τελικά στην Πιάτσα ντελα Σινιορία (''Plazza della Signoria'') μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο (''Palazzo Vecchio'').

===Cappella Sistina===     
Το Πάπα Ιουλίου Β', ο οποίος του ανέθεσε τη δημιουργία ενός επιβλητικού μαυσωλείου. Το έργο αυτό τελικά έμεινε ημιτελές, ωστόσο κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του, ο Μικελάντζελο αναλάμβανε παράλληλα και άλλες παραγγελίες. Μία από αυτές αφορούσε στην διακόσμηση του θόλου του Παπικού Παρεκκλησίου (''βιβλικές φιγούρες και άλλες θρησκευτικές παραστάσεις, όπως σκηνές από την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή παράδοση, χωρίς άμεση σχέση με την χριστιανική θρησκεία, όπως οι Σίβυλλες. Ο θόλος ήταν τόσο ψηλά που επινόησε μία τεχνοτροπία. Ζωγράφισε παραμορφωμένες τις φιγούρες, έτσι ώστε ο θεατής που βρισκόταν αρκετα μέτρα πιο κάτω να τις έβλεπε κανονικές.                  
 
right|thumb|250px|''Δευτέρα Παρουσία'', νωπογραφία, 13,7μ. x 13,2μ., [[Βατικανό, Καπέλα Σιξτίνα.]]  
Στις αρχές του Λέων Ι' του ανέθεσε την ανακατασκευή της πρόσοψης της εκκλησίας του Σαν Λορέντσο, στη Φλωρεντία. Εργάστηκε για το σκοπό αυτό για τρία χρόνια, ωστόσο ο πάπας τελικά απέρριψε το σχέδιο. Στη συνέχεια ανέλαβε την ανέγερση ενός νέου σκευοφυλακίου για την ίδια εκκλησία, με σκοπό να περιέχει τους τάφους του Λορέντσο του Μεγαλοπρεπή, του αδελφού του Τζουλιάνο καθώς και των ομώνυμων πρόωρα χαμένων δουκών. Ο θάνατος του πάπα, το Αδριανού Στ' αναστέλουν προσωρινά τις εργασίες, οι οποίες συνεχίστηκαν όταν στον παπικό θρόνο ανέβηκε ο Κλήμης Ζ'. Αν και το έργο έμεινε ημιτελές, αποτελεί σημαντικό δείγμα της συνύπαρξης της αρχιτεκτονικής με τη Καρόλου Ε' και ανέλαβε επόπτης των έργων οχύρωσής της. Πριν την πολιορκία της πόλης, κατέφυγε στη Γαλλία, προσκεκλημένος του Φραγκίσκου Α', με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί λιποτάκτης, ωστόσο πολύ σύντομα υπέβαλε αίτηση επιστροφής, η οποία έγινε δεκτή. Στις 12 Αυγούστου του 1530, η Φλωρεντία υπέγραψε συνθηκολόγηση, ενώ μετά την επιστροφή των Μεδίκων, ο Μιχαήλ Άγγελος παρέμεινε στην πόλη, συνεχίζοντας το έργο του πάνω στο σκευοφυλάκιο καθώς και στην Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη.  
left|thumb|170px|Ο επιβλητικός ''[[Μωυσής'' του Μιχαήλ Άγγελου. Το άγαλμα λαξεύτηκε το Ιουλίου Β' και είναι τοποθετημένο στο μαυσωλείο του Σαν Πιέτρο ιν Βίνκολι στη Ρώμη.]]

===Τελευταία χρόνια=== 
Στις αρχές της δεκαετίας του Καπιτωλίου και το Παλάτσο Φαρνέζε. Το βασιλικής του Αγίου Πέτρου. Τα σχέδια που ακολουθήθηκαν ανήκαν στον Ντονάτο Μπραμάντε, ωστόσο ο Μιχαήλ Άγγελος σχεδίασε το θόλο της, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε πριν το θάνατό του, αν και η τοποθέτησή του έλαβε χώρα μεταγενέστερα.  
 
Πέθανε στις Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στη Ρώμη, αλλά μετά από λίγες ημέρες, ο ανηψιός του, Λιονάρντο Μπουανόρι, ενορχήστρωσε την κλοπή της, μεταφέροντας το λείψανο στην Βασιλική του Αγίου Σταυρού (''Santa Croce'') της Φλωρεντίας, εκπληρώνοντας σχετική επιθυμία του ίδιου του Μιχαήλ Άγγελου.

==Βιβλιογραφία== 
 
*Gilles Néret, ''Michelangelo'', Taschen, 2004 
*Ascanio Condivi, ''The Life of Michel-Angelo'', Pennsylvania State University Press <small>ISBN 0271018534</small>  
*Giorgio Vasari, Frank Sadowski, Gaston Du C. De Vere, ''Life of Michelangelo'', Alba House Society of St. Paul, 2003 <small>ISBN 0818909358</small>

==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==  
 
*[http://michelangelo.com/buon/bio-index2.html michelangelo.com] 
*[http://www.newadvent.org/cathen/03059b.htm Catholic Encyclopedia: ''Michelangelo'']      
*[http://graphics.stanford.edu/projects/mich/ The Digital Michelangelo Project] 
*[http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=201 Βιογραφικό & έργα του]

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Αναγέννηση
Κατηγορία:Γεννήσεις το 1475
Κατηγορία:Θάνατοι το 1564

eml:Michelanzel

eo:Mikelanĝelo
es:Miguel Ángel

ext:Michelangelo

fur:Michêlagnul

kaa:Michelangelo
kab:Michelangelo

{{Info biografia
|nome                 = Michelangelo
|imagem               = Michelangelo01.jpg
|imagem_tamanho       = 250px
|legenda              = Retrato de Michelangelo
|data_nascimento      = 6 de Março de 1475
|local_nascimento     = Próximo à Florentina
|data_morte           = 18 de Fevereiro de 1564
|local_morte          = Roma, Itália
|nacionalidade        = Italiano
|ocupação             = Pintura, Arquitetura, Poesia e Escultura
|movimento            = Alto Renascimento
|principais_trabalhos = ''David''<br>''A Criação de Adão''<br>''Pietà''
}}
'''Michelangelo ("Miguel Ângelo") di Ludovico Buonarroti Simoni''' (Caprese, pintor, escultor, poeta e arquitecto renascentista italiano. 

Apesar de ter feito poucas atividades além das artes, sua versatilidade em vários campos fez com que rivalizasse com Leonardo da Vinci no título de ícone da Renascença. Michelangelo foi genial em vários campos e, além disso, também recebeu tarefas diplomáticas. Duas biografias foram escritas sobre ele ainda em vida (uma de Giorgio Vasari). Também era apelidado de ''Il Divino''. 

Duas de suas mais famosas obras (a David) foram realizadas antes de seus trinta anos. Apesar de sua pouca afeição à pintura, criou duas obras históricas: as cenas do O Juízo Final, também no mesmo local. Projetou também a cúpula da Baco, o Moisés, a Raquel, a Léa e membros da família Médici. 

==Biografia==
Michelangelo nasceu em magistrado. Michelangelo cresceu em Florença e mais tarde viveu com um escultor e sua esposa na localidade florentina de Settignano, onde seu pai tinha uma mina de mármore e uma pequena fazenda.

Contra a vontade de seu pai, o filosofia platônica da época, que modificariam e expandiriam suas idéias na arte e ainda seus sentimentos sobre sexualidade. 

Foi durante este período que Michelangelo criou dois relevos: a ''Batalha de Centauros'' e a ''Madonna da Escada''. A primeira obra foi baseada em um tema sugerido por Poliziano e encomendada por Lourenço de Médici. Após sua morte, Michelangelo deixou a corte dos Medici. Nos meses seguintes, produziu um crucifixo de madeira para o pároco da Igreja de Santa Maria del Santo Spirito, que tinha o deixado estudar anatomia a partir de alguns cadáveres do hospital da Igreja.  

Pedro de Médici, filho mais velho de Lourenço de Médici, recusou-se a financiar o trabalho artístico de Michelangelo. Também nessa época, as idéias de Savonarola tornaram-se populares em Florença. Sob tais pressões, Michelangelo decide sair definitivamente de Florença e vai para Bolonha por três anos. Logo depois, o Cardeal San Giorgio compra a obra de Michelangelo em mármore ''Cupido'' e decide chamá-lo a Roma em 1496. Influenciado pela antiguidade de Roma, ele produz ''Baco'' e a ''Pietà''. A ''Pietà'' foi uma encomenda do embaixador francês na Santa Sé. Apesar de praticamente se dedicar à escultura, Michelangelo nunca deixou de desenhar.

==David de Michelangelo==
thumb|left|200px|''David''
Quatro anos mais tarde, Michelangelo retornou a David'''. 

A cidade, na época, estava mudando, após a queda de Savonarola e a ascensão de Pier Soderini. O ''David'' foi uma encomenda da Guilda de Lã da cidade. Era, originalmente, um trabalho incompleto, iniciado quarenta anos antes por Agostino di Duccio. O ''David'' deveria ser o símbolo da liberdade de Florença e seria colocado na Piazza della Signoria, na frente do Palazzo Vecchio. A obra foi concluída em 1504. Essa obra-prima, feita em mármore de Carrara, colocou-o definitivamente como um escultor de extraordinária técnica e habilidade. Na época, também pintou a ''Sagrada Família da Tribuna'', agora na Galeria Uffizi. Michelangelo era considerado um artista renascentista porque em todas suas obras, ele reprensentava somente figuras do homem.

==A Capela Sistina==

Michelangelo foi convocado novamente a Roma em 1503 pelo recém-designado Papa Júlio II e foi comissionado para construir a tumba papal. Entretanto, durante a patronagem de Júlio II, Michelangelo tinha constantemente que interromper seu trabalho para fazer outras numerosas tarefas. Por essa e outras interrupções, Michelangelo trabalharia na tumba por quarenta anos sem nunca a terminar.

A mais famosa das tarefas foi a pintura monumental do teto da Capela Sistina no Vaticano, que levou quatro anos para ser feita (1508 – 1512). Michelangelo originalmente deveria pintar os 12 Apóstolos, mas protestou e pediu uma tarefa mais audaciosa: um esquema que representasse a Criação, a Queda do Homem e a Promessa da Salvação. O trabalho faz parte de uma decoração muito mais complexa que, em conjunto, representa toda a doutrina da Igreja Católica. 

A composição contém 300 figuras e se centra nos episódios do livro do Genesis, divididos em três grupos: a Criação da Terra por Deus, a Criação da Humanidade e sua queda e, por fim, a Humanidade representada por Noé. Entre os afrescos mais famosos estão: ''A Criação de Adão'' e ''Adão e Eva no Paraíso''.

<center>
<gallery>
Imagem:God2-Sistine Chapel.png|''A Criação de Adão''
Imagem:Forbidden fruit.jpg|''O Fruto Proibido''
Imagem:Rome Sistine Chapel 01.jpg|''O Juízo Final''
</gallery>
</center>

==Com os Médici em Florença==
thumb|250px|''A Pietà''
Em 1513, o Papa Júlio II morreu, e seu sucessor, o Papa Leão X, um Médici, pediu que Michelangelo reconstruísse o interior da Igreja de São Lourenço, em Florença, e a adornasse com esculturas. Michelangelo relutantemente aceitou, mas foi incapaz de terminar a tarefa (o exterior da igreja ainda não está adornado até hoje).

Em 1526, os cidadãos de Florença, encorajados pelo saque de Roma, expulsaram os Médici e restauraram a república. Michelangelo voltou para sua amada Florença para ajudar a construir as fortificações da cidade de 1528 a 1529. A cidade caiu em Médici voltaram ao poder.

==De novo em Roma==
A pintura de ''O Juízo Final'', na janela do Altar da capela Sistina foi comissionada pelo Papa Paulo III, e Michelangelo trabalhou nela de 1534 a 1541. O trabalho é grandioso e toma uma parede inteira atrás do altar da Capela Sistina. O Juízo Final é uma representação da segunda vinda de Cristo e do apocalipse, quando as almas da humanidade seriam levadas a seu destino final e julgadas por Cristo, rodeado de santos. 

Uma vez concluída, as representações de nudez na própria Capela foram consideradas obscenas e um sacrilégio. Após a morte de Michelangelo, decidiu-se obscurecer os órgãos, o que foi feito por um aprendiz de Michelangelo, Daniele da Volterra. Quando o trabalho foi restaurado em 1993, decidiu-se deixar algumas das figuras ainda cobertas, como documentos históricos. A censura sempre perseguiu Michelangelo, que às vezes era chamado de "inventor delle porcherie" ("inventor das obscenidades"). 

Em 1547, Michelangelo foi apontado como arquiteto da Basílica de São Pedro no Vaticano. Anos mais tarde, em 18 de Fevereiro de 1564, Michelangelo morre em Roma aos 88 anos de idade.

==Legado==
Michelangelo, muitas vezes arrogante com os outros e constantemente insatisfeito com ele mesmo, via a arte como originada da inspiração interna e da cultura. Via a natureza como uma inimiga que tinha de ser superada. Suas figuras são dinâmicas. Para ele, a missão do escultor era libertar as formas que estavam dentro da pedra. Conta-se que após Michelangelo ter executado sua estátua ''Moisés'', bateu violentamente com o martelo no joelho da obra e gritou: ''Porque não falas? (Perché non parli )''.

Na vida pessoal, Michelangelo era abstêmio. Era indiferente à bebida e à comida. Era uma pessoa solitária e melancólica. 