De '''slag aan de Nadao''' vond plaats in 454. In deze veldslag vochten de Ostrogoten en Gepiden samen tegen de  Hunnen. De Hunnenkoning Ellac sneuvelde tijdens deze slag. 

== Aanleiding ==
De Ostrogoten en de Gepiden waren vazallen van de Hunnen. In de slag op de Catalaunische velden vochten zij nog aan de zijde van koning Attilla tegen de Romeinen en hun bondgenoten. Na de dood van Attilla in 453 kwamen de Ostrogoten en Gepiden massaal in opstand. De vorsten Thiudimir, Valamir en Vidimir leidden de opstand van de Ostrogoten. De Gepiden werden aangevoerd door hun koning Ardarik. De Hunnen kregen slechts steun van wat over was van de Sarmaten en Alanen.

== De veldslag ==
Het initiatief tot de opstand kwam van Ardarik en werd kort daarop gevolgd door de Ostrogoten. In Sava, troffen zij het leger van de Hunnen. In de veldslag die daarop volgde behaalde het leger van Gepiden en Ostrogoten de overwinning. Ellac, de koning van de Hunnen, sneuvelde in de strijd en de Ostrogoten en Gepiden verkregen hun vrijheid. Door deze overwinning kwam er tevens een einde aan de overheersing van de Hunnen in Centraal en Oostelijk Europa. Zij trokken na de slag in oostelijke richting naar de Zwarte Zee.

== Nasleep ==
Na de overwinning op de Hunnen vestigden de Ostrogoten zich in Pannonië onder drie koningen. Het Oost-Romeinse Rijk kende hen in 455 deze streek toe als bondgenoten. De Gepiden vonden een vestigingsgebied in de Karpaten. Zij speelden een belangrijke rol in het verdrijven van de Hunnen en als dank kregen zij toestemming voor vestiging in het Romeinse Rijk. De rest van de Germaanse stammen, de Skiren, de Rugiërs, de Turkilingen en de Herulen, trokken naar de Julische Alpen. Niet lang na de veldslag aan de Nadao kwam de oude rivaliteit tussen de Gepiden en Ostrogoten weer boven. Er ontstonden voortdurend schermutselingen tussen deze volken, waarbij ook de Skiren en Herulen betrokken waren. Pas in 469 kwam hier een einde aan toen de Ostrogoten de Gepiden uit Pannonië verdreven.

{{Infobox Military Conflict
|conflict=Battle of Nedao
|partof=War of the Hunnic Succession
|image=
|caption=
|date=454
|place=Pannonia
|territory=
|result=Victory of Gepids and Ostrogoths
|combatant1=combatant2=[[Huns
|commander1=King Theodemir of the Ostrogoths,<br>King Ardaric of the Gepids
|commander2=King Ellac of the Huns†
|strength1=Unknown
|strength2=Unknown
|casualties1=Unknown
|casualties2=Unknown
|notes=
}}
The '''Battle of Nedao,''' named after the Germanic subject peoples under the leadership of Ardaric, king of the Gepids, defeated the Hunnic forces of Ellac, the son of Attila, who had struggled with his half-brothers Irnik and Dengizich for supremacy after Attila's death, and eventually killed him in single combat. According to the 6th century historian Jordanes:
:''And so the bravest nations tore themselves to pieces. For then, I think, must have occurred a most remarkable spectacle, where one might see the Goths fighting with pikes, the Gepidae raging with the sword, the Rugi breaking off the spears in their own wounds, the Suavi fighting on foot, the Huns with bows, the Alani drawing up a battle-line of heavy-armed and the Heruli of light-armed warriors.''<ref>Jordanes, ''Origins and History of the Goths'', l.261.</ref>

Hunnic dominance in Central and Eastern Europe was broken as a result. The handful of Hunnic forces left were expelled by Ardaric after a long siege.

==References==