'''Henk van Woerden''' (Dutch painter and writer with close ties to South Africa.

==Biography==
He was born in Leiden. In 1947 he emigrated with his family to Cape Town, South Africa. Van Woerden matriculated in 1964 at the Fine Arts faculty of the University of Cape Town. After three years he break off his studies and moved to Amsterdam.<ref name="php"></ref>

After extensive travelling in Europe and a stay on Crete he started his artistic career first as painter <ref></ref> based in the Dutch capital. He received the Royal Award for Painting in 1980, and represented the country at international exhibitions.<ref name="php"/>

In the 80is the focus of his artistic work shifted to writing. The first  books are part of his South African trilogy, beginning with ''Moenie kyk nie'' (Don’t Look, 1993) and ''Tikoes'' (1996). Followed by ''Een mond vol Glas'' (1998) which found critical acclaim by renowned South African writers as J.M. Cotzee or André Brink, and won the 2001 Alan Paton Award. It is a biography of Dimitri Tsafendas who assassinated South African president Dr Hendrik Verwoerd, in the House of Assembly in 1966, was declared insane, and held in prison until he died in 1999.<ref></ref> In 2000 Dan Jacobson edited and translated the book into English as ''A Mouthful of Glass'' or ''The assassin: a story of race and rage in the land of Apartheid'' (American edition).<ref></ref>

This trilogy was followed by ''Notities van een luchtfietser'' (Notes from an Air Cyclist, 2002), about travelling in realty as in the mind, and ''Ultramarijn'' (Ultramarine, 2005) which would turn out to be his last work.

His books have been translated into more than ten languages.<ref></ref>

Henk van Woerden died in November 2005 of a heart attack in Ann Arbor, Michigan, where he stayed as Writer-in-Residence for Michigan University.<ref name="php"/>

'''Henk van Woerden''' (schilder en schrijver. Op negenjarige leeftijd emigreerde Van Woerden met zijn ouders naar Kaapstad in Zuid-Afrika. Hij keerde in mei 1968 naar Europa terug.

In 1980 kreeg Van Woerden de Koninklijke Subsidie voor de Schilderkunst toegekend. Hij was als docent verbonden aan de AKI in Enschede. Naast zijn schilderwerk was Van Woerden ook als schrijver actief: hij schreef een drieluik over Zuid-Afrika dat nationaal en internationaal de nodige aandacht kreeg (''Moenie kyk nie'', ''Tikoes'' en ''Een mond vol glas''). In 2003 ontving Van Woerden de Frans Kellendonkprijs.

In 2005 overleed hij in zijn slaap aan een hartstilstand op 57-jarige leeftijd in Ann Arbor (Michigan) waar hij doceerde als ''Writer in Residence'' aan de Universiteit van Michigan bij de faculteit Engelse Letterkunde.

In 2006 kreeg hij Belgische literatuurprijs voor zijn boek ''Ultramarijn''. In 2007 werd datzelfde boek bekroond met de Inktaap, de literaire jongerenprijs van het Nederlandse taalgebied.