right|300px|thumb|Nagrobek Jana Zachwatowicza na [[Cmentarz Powązkowski|Cmentarzu Powązkowskim, 8 lipca 2006 r.]]
'''Jan Zachwatowicz''' (ur. Politechniki Warszawskiej. Znawca historii architektury polskiej. Honorowej Nagrody SARP w 1971.

Po przybyciu do Warszawy nostryfikował dyplom architekta na Politechnice Warszawskiej, gdzie został asystentem przy Katedrze Rysunku Odręcznego prof. Zygmunta Kamińskiego, z którym współpracował szereg lat realizując różne zamówienia rysunkowe (m.in. projekt wizerunku Orła Białego, przypisywany odtąd prof. Kamińskiemu). W roku 1929 zawarł związek małżeński ze studiującą również na Wydziale Architektury PW Marią Chodźkówną, córką Witolda Chodźki.

W 1930 roku został asystentem, a następnie adiunktem w Zakładzie Architektury Polskiej, założonym przez prof. Oskara Sosnowskiego, grupującym wielu wybitnych naukowców różnych specjalności – historyków sztuki, architektów, historyków. Jego celem było pogłębianie wiedzy na temat zabytków w Polsce, m.in. badania naukowe i publikacje, a także włączanie do tych działań studentów Wydz. Architektury przez dokonywanie prac inwentaryzacyjnych w czasie obozów wakacyjnych. Zdobyte w ten sposób materiały stały się nieocenionym skarbem m.in. w ratowaniu i odbudowie obiektów zniszczonych w czasie II wojny światowej. Wskutek śmierci prof. Sosnowskiego na początku wojny, w październiku 1939 roku Jan Zachwatowicz przejął Jego obowiązki, kierując Zakładem przez cały czas okupacji, prowadząc tajne zajęcia i chroniąc dorobek Zakładu, również po powstaniu warszawskim 1944 roku. W czasie wojny działał w Delegaturze Rządu na Kraj, m.in. kierując pracami mającymi przygotować służby konserwatorskie do pracy po wojnie.

Był członkiem Wydz. IV Polskiej Akademii Nauk, Stowarzyszenia Architektów Polskich, Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Towarzystwa Urbanistów Polskich, Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, także Królewskiego Instytutu Architektów Brytyjskich, oraz Francuskiej Akademii Architektury, doktor h.c. Uniwersytetu w Hanowerze, członek honorowy Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków ICOMOS

'''Jan Zachwatowicz''' (Polish architectural historian, and restorer. 

Zachwatowicz studied Industrial Civil Engineering at the Saint Petersburg Polytechnical University, and graduated from the School of Architecture at the Warsaw University of Technology in 1930.<ref name=dictionary>[http://www.answers.com/topic/jan-zachwatowicz Architecture and Landscaping. A Dictionary of Architecture and Landscape Architecture Oxford University Press, 2006.] Retrieved on 2008-05-29.</ref> He was awarded with the Honorary Award by SARP (1971; ).

He was a professor of the Warsaw University of Technology (since 1946; he worked there since 1925), member of the Royal Castle in Warsaw Reconstruction ().

Zachwatowicz contributed to reorganization and enlargement of Polish restoration service. During the occupation of Poland (1939–1945) he took a part of teaching, protecting and saving works, ie. set of relic buildings measurements (including The Market Square of Warsaw Old Town). From January of 1945 he co-directed the Warsaw Reconstruction Office (; f. ''Biuro Organizacji Odbudowy Warszawy'').

After World War II, many other historic buildings in Gdańsk, Poznań, and Wrocław were restored or rebuilt according to principles established by Zachwatowicz and his team. Among his many achievements was the rebuilding of St. John's Cathedral, Warsaw (1960).<ref name=dictionary/>

He was a scholar with over 200 major publications to his credit.