'''Mary''' was the daughter, sister, wife, and mother of various Viscounts of Béarn, Gabardan, and Brulhois. Briefly, from 1170 to 1171, she ruled Béarn as Viscountess in her own right

Mary was the only known daughter of Peter II and a Catalan princess. When Mary's elder brother Gaston V died without descendants, she inherited his titles. This title was rarely carried by women and Mary was only the second to use the title for herself, but only briefly, until she married. 
 
Her only known act during her brief reign was the act of homage rendered at Jaca to Alfonso II of Aragon on 30 April 1170. Mary and a delegation of Bearnese nobles accepted an oath containing several newly inserted clauses of Alfonso's making which asserted the Crown of Aragon's absolute rights and total control over and above the three viscounties of Béarn, Gabardan, and Brulhois. Alfonso thus usurped the rights of the Duke of Aquitaine, which had long before gone dormant. He also reserved the right to choose Mary's future husband and thus bestow Béarn on whomever he pleased. 

In March 1171, the Catalan William of Montcada did homage to Alfonso for Béarn, implicitly as Mary's husband. Mary does not thenceforth reappear with the vicecomital title. However, the Catalan was not acceptable to the Bearnese nobless, which promptly rebelled against their new liege lord. Immediately, they elected Theobald of the neighbouring Auvergne, Sentonge, who lasted two years in power before being suffering the same sad fate at the hands of the nobles. Throughout this whole period, William planned to conquer Béarn, but never got around to actually launching any military expedition. 

In Gaston. The younger son, William Raymond, inherited Béarn from his brother many years later. 

{{Dynastie|
|plaatje = 
|naam =Maria van Béarn
|leven =
|vader = Peter II van Béarn
|moeder =Matella van Baux
|functie2=Burggravin van Béarn
|periode2=1170-1171
|opvolger2=Gaston VI
|voorganger2=Gaston V
}}

'''Maria van Béarn''' (-1171) was vermoedelijk de enige dochter van Gaston VI werd zij in 1170 burggravin van Béarn. Zij legde de eed van trouw af aan Alfons II van Aragón, die de volledige onderwerping van Béarn opeiste, evenals het recht een echtgenoot voor Maria te kiezen. Dit werd Willem van Moncada. Hij legde op zijn beurt de eed van trouw af aan de koning. De adel van Béarn aanvaardde deze beslissing van Alfons II van Aragón niet en koos voor een edele uit het naburige graafschap Bigorre, maar executeerde deze spoedig nadien omdat hij de plaatselijke rechten niet erkende. Zij stelden vervolgens een edelman uit Auvergne aan, die twee jaar later echter hetzelfde lot onderging. 
 
Maria verliet haar echtgenoot en trekt zich terug in het klooster van Santa Cruz de Volvestre met haar pasgeboren jongenstweeling. Eeen delegatie van Béarn kwam haar daar smeken een van de jongens mee te geven om hem burggraaf te maken. Maria stemde toe en gaf de oudste van beiden, de latere Willem Raymond, werd op zijn beurt burggraaf bij de dood van zijn broer in 1214.