The '''Older Dryas''' was a somewhat variable cold, dry Europe, roughly equivalent to Bølling and followed by the Allerød periods.

==Dates==
The Older Dryas may or may not appear in the climatological evidence for different regions. If it does not appear, then the Bølling-Allerød are considered one interstadial period. The strength of the Older Dryas depends to some degree on latitude. It is strongest in northern Eurasia.

In the Greenland oxygen isotope record, the Older Dryas appears as a downward peak establishing a small, low-intensity gap between the Bølling and the Allerød. This configuration presents a difficulty in estimating its time, as it is more of a point than a segment. But which point, and how long a segment should be assigned? The segment is small enough to escape the resolution of most C-14 series; i.e., the points are not close enough together to find it.

One approach to the problem assigns a point and then picks an arbitrary segment. You might read that the Older Dryas is "centered" near 14,100 BP or is 100 to 150 years in duration "at"14,250 BP.

A second approach finds C-14 or other dates as close to the end of the Bølling and the beginning of the Allerød as possible and selects end points based on them. This type of date is of the form, for example,  12,000-11,800 C-14 BP uncalibrated, 14,000-13,700 BP cal.

The best approach attempts to include the Older Dryas in a sequence of points as close together as possible (high resolution), or within a known event. For example, pollen from the island of Hokkaidō in Japan records a Larix pollen peak and matching sphagnum decline at 12,400-11,800 uncal., 14,600-13700 BP cal. In the White Sea a cooling occurred at 14,700-13,400/13,000, which resulted in a readvance of the glacier in the initial Allerød. In Canada, the Shulie Lake phase (a readvance) is dated to 14,000-13,500 BP. On the other hand, varve chronology in southern Sweden indicates a range of 14,050-13,900 there.

Capturing the Older Dryas through high resolution dating continues to be of concern to researchers in climatology.

==Description==
Northern Europe offered an alternation of dwarf birch, willow, sea buckthorn, and juniper. In the river valleys and uplands to the south were open birch forests.

The first trees, birch and Britain in a more or less unbroken expanse.

To the northwest was the doggerland”, and continue to be recovered.

The brief lists of plants and animals stated below are a fraction of the total number of species found for the period. Most families were more diverse than they are today, and were yet more so in the last interglacial. A great extinction, especially of mammals, continued throughout the end of the Pleistocene, and may be continuing today.

==Flora==
Older Dryas species are usually found in sediment below the bottom layer of the bog.
Indicator species are the Alpine plants: 
:*''Dryas octopetala'', or dryas; 
:*''Salix herbacea'', or dwarf willow; 
:*''Oxyria digyna'', or mountain sorrel. 
Grasslands species are: 
:*''Artemisia'', sagebrush or wormwood; 
:*''Ephedra'', or joint-fir. 
:*''Hippophae''

==Fauna==
A well-stocked biozone prevailed on the Arctic plains and thickets of the late Pleistocene. Plains mammals were most predominant.

De '''Oude(re) Dryas''' of het '''Oude(re) Dryas-stadiaal''' is een periode met een koud en droog tijdschaal van Blytt-Sernander. Deze schaal is gebaseerd is op pollenzone Ic. De Oude Dryas duurde ongeveer van 13.480 tot 13.350 jaar geleden (11.530 tot 11.400 voor Christus)<sup>1</sup>, en is daarmee onderdeel van het Weichsel-glaciaal.

==Naamgeving==
De naam ''Dryas'' komt van het Canadese koude '''Shulie Lake phase'''.

==Klimaat==
De Oude Dryas komt niet overal ter wereld even duidelijk uit stratigrafisch onderzoek naar voren. Op lagere breedtegraden is de Allerød- en Bølling-interstadialen één lange warmere periode vormen.

De vegetatie in Noord-Europa bestond uit een afwisseling van meren en Oeral tot Ierland.

Waar de Oostzee ligt, lag destijds het Baltische ijsmeer, een smeltwatermeer dat direct aan de ijskap grensde. Finland en de Baltische Staten waren bedekt met ijs of het meer gedurende het Oude Dryas. De ijskap strekte zich uit over heel Noord-Scandinavië, alleen Denemarken en Zuid-Zweden waren ijsvrij. De gehele zuidelijke baai van de Noordzee ten Zuiden van de Doggersbank lag droog.

thumb|350px|right|Een [[gletsjer komt uit in het Fryxellmeer op Antarctica. Het meer zelf is bedekt met een laag blauw ijs. Op deze manier zal tijdens de Oude Dryas in het noorden van Scandinavië de ijskap zijn uitgekomen in het Baltische ijsmeer.]]

==Datering==
Ook in de <sup>18</sup>O naar voren, daarbij een kleine maar duidelijke onderbreking vormend tussen het Allerød en het Bølling. Omdat de onderbreking slechts kort duurt, is het moeilijk te bepalen welke grenzen eraan gegeven moeten worden, omdat het in de ijskern meer als een puls dan een segment naar voren komt. De duur van de Oude Dryas is in ieder geval te kort voor de resolutie van de C14-methode, zodat een datering met die methode niets oplevert.

Een veel gebruikte aanpak van dit probleem is dat een (gemiddelde) datum wordt genomen en dit als het midden van de Oude Dryas wordt beschouwd. Zo wordt soms gezegd dat de Oude Dryas bijvoorbeeld "gecentreerd is rond 14.100 jaar geleden", of 100 tot 150 jaar duurt "rond 14.250 jaar geleden".

Een tweede aanpak is het vinden van C14 of andere dateringen zo dicht mogelijk bij het einde van het Bølling en het begin van het Allerød, om de Oude Dryas dan tussen deze data te plaatsen. Bijvoorbeeld 12.000 - 11.800 C-14 BP ongekalibreerd, 14.000 - 13.700 bp gekalibreerd.

De derde methode is om de Oude Dryas in een serie nauw samenvallende dateringen te laten vallen, of met bekende gebeurtenissen. Hokkaido (chronologie van Zuid-Zweden geeft echter weer 14.050 - 13.900 jaar BP.

thumb|250px|right|[[Alpenzuurkruid is een typische toendraplant. Tegenwoordig komt deze plant slechts hoog in de bergen en rond de poolcirkel voor, in het Weichsel-glaciaal groeide hij in heel Noord-Europa. Foto gemaakt bij Schynige Platte in Zwitserland.]]