{| align="right" rules="all" cellpadding="4" cellspacing="1"  style="margin-left:1em"; border="1"
! colspan="4" style="background-color: #003399" |
{| style="background: #003399" align="center" width="100%"
| padding=15px|
| style="background: #003399" align="center" width="100%" |<font color=white size=3>'''Satürn Halka Sistemi'''
| padding=15px|
|}
|-----
!rowspan="2" bgcolor="#c0ffff" |<font color=green size=3>Halkalar
!rowspan="2" bgcolor="#c0ffff" |<font color=green size=3>Yörünge
! colspan="2" bgcolor="#c0ffff" |<font color=green size=3>Satürn'ün <br> merkezinden <br> uzaklık
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font color="00cc00" size=2>R<sub>S</sub>
! bgcolor="#c0ffff" |<font color="00cc00" size=2>(km.)
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font size=3>D Halkası
! bgcolor="#c0ffff" |
|align="center"|1,11-1,236
|align="center"|66.900-<br>74.510
|-----
!rowspan="4" bgcolor="#c0ffff" |<font size=3>C Halkası
! bgcolor="#c0ffff" |C Halkası (iç)
|align="center" |1,239
|align="center" |74.658
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |Columbo Aralığı<br>Titan Halkacığı
|align="center" |1,292
|align="center" |77.871
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |Maxwell Aralığı<br>Maxwell Halkacığı
|align="center" |1,452
|align="center" |87.491
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |C Halkası (dış)
|align="center" |1,527
|align="center" |92.000
|-----
!rowspan="2" bgcolor="#c0ffff" |<font size=3>B Halkası
! bgcolor="#c0ffff" |B Halkası (iç)
|align="center" |1,527
|align="center" |92.000
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |B Halkası (dış)
|align="center" |1,951
|align="center" |117.580
|-----
!rowspan="3" bgcolor="#c0ffff" |<font size=2>Cassini Bölümü
! bgcolor="#c0ffff" |Cassini Bölümü (iç)
|align="center" |1,951
|align="center" |117.580
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |Huygens Aralığı
|align="center" |1,953
|align="center" |117.680
|-----
!bgcolor="#c0ffff" |<font size=2>Cassini Bölümü (dış)
|align="center" |2,027
|align="center" |122.170
|-----
!rowspan="6" bgcolor="#c0ffff" |<font size=3>A Halkası
!bgcolor="#c0ffff" |A Halkası (iç)
|align="center" |2,027
|align="center" |122.170
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font size=2>Encke Bölümü
|align="center" |2,216
|align="center" |133.589
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XVIII Pan
|align="center" |2,216
|align="center" |133.589
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>S/2005 S1
|align="center" |2,265
|align="center" |136.500
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font size=2>Keeler Aralığı
|align="center" |2,265
|align="center" |136.530
|-----
!bgcolor="#c0ffff" |A Halkası (dış)
|align="center" |2,269
|align="center" |136.775
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font size=3>R/2004 S1
! bgcolor="#c0ffff" |
|align="center" |2,283
|align="center" |137.630
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XV Atlas
|align="center" |2,284
|align="center" |137.670
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font size=3>R/2004 S2
! bgcolor="#c0ffff" |
|align="center" |2,304
|align="center" |138.900
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XVI Prometheus
|align="center" |2,311
|align="center" |139.353
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font size=3>F Halkası
! bgcolor="#c0ffff" |
|align="center" |2,326
|align="center" |140.180
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XVII Pandora
|align="center" |2,351
|align="center" |141.700
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XI Epimetheus
|align="center" |2,51
|align="center" |151.422
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>X Janus
|align="center" |2,512
|align="center" |151.472
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font size=3>G Halkası
! bgcolor="#c0ffff" |
|align="center" |2,75-<br>2,88
|align="center" |165.800- <br>173.800
|-----
!rowspan="12" bgcolor="#c0ffff" |<font size=3>E Halkası
! bgcolor="#c0ffff" |E Halkası (iç)
|align="center" |3
|align="center" |180.000
|----- 
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>I Mimas
|align="center" |3,078
|align="center" |185.520
|----- 
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XXXII Methone
|align="center" |3,21
|align="center" |194.000
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XXXIII Pallene
|align="center" |3,5
|align="center" |211.000
|-----
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>II Enceladus
|align="center" |3,95
|align="center" |238.100
|----- 
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XIII Telesto
|align="center" |4,89
|align="center" |294.700
|----- 
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>III Tethys
|align="center" |4,89
|align="center" |294.700
|----- 
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XIV Calypso
|align="center" |4,89
|align="center" |294.700
|----- 
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>IV Dione
|align="center" |6,26
|align="center" |377.400
|----- 
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XII Helene
|align="center" |6,26
|align="center" |377.400
|----- 
! bgcolor="#c0ffff" |<font color=brown>XXXIV Polydeuces
|align="center" |6,26
|align="center" |377.400
|----- 
! bgcolor="#c0ffff" |E Halkası (dış)
|align="center" |8
|align="center" |480.000
|----- 
|}

Satürn Güneş Sistemindeki en etkileyici halka sistemine sahip gezegendir. '''Satürn'ün halkaları''' ilk kez 1610'da Galileo Galilei tarafından farkedilmiş, ancak 1655'te Christiaan Huygens tarafından tanımlanmışlardır. Gezegen halkalarının bilinen yapısına uygun olarak, birbirinden bağımsız hareket eden çok sayıda küçük 'toz', 'buz', ve 'kaya' parçacığının Satürn ve uydularının çekim etkileri ile sürekli denetim altında tutulması sayesinde şeklini koruyan dinamik bir sistem oluştururlar.

==Genel Yapı==

Satürn halkaları, gezegen atmosferinin bulut tabakalarının çok az üzerinden ( yaklaşık 0,1 R<sub>S</sub> - Satürn yarıçapı) başlayıp, en az 16 uydunun yörüngesini de içine alarak Satürn'ün merkezinden 480.000 km. uzaklığa (8 R<sub>S</sub>) kadar yayılırlar. Kalınlıkları ise büyük bir bölümünde birkaç yüz metreyi geçmez. Satürn'ün ekvator düzleminde yer aldıklarından, gezegenle birlikte yörünge düzlemine yaklaşık 27<sup>o</sup> açı yaparlar. Yeryüzünden farkedilebilen Cassini bölümü ve Encke bölümü adlı iki büyük kesintinin yanısıra, uzay sondalarının elde ettiği görüntülerde izlenen binlerce dairesel boşluk ve halkacığın birbirini izlemesi sonucunda oluşan karmaşık bir yapıya sahip oldukları saptanmıştır. Halkaların parlaklığı gezegenin merkezinden uzaklığa göre çok büyük değişkenlik gösterir. Bunun halkaların içerdiği parçacık yoğunluğunun olduğu kadar, parçacık boyutlarının ve kimyasal bileşenlerin dağılımının da değişmesine bağlı olduğu sanılır. Yüksek yoğunlukta buz parçalarından oluşan B halkası 0,8 gibi çok yüksek bir beyazlık derecesindedir. Işık geçirgenliği de madde yoğunluğuna göre değişmekte ve değişen parlaklıklardaki yıldızlar, örtülme sırasında halkaların arkasından gözlenebilmektedir.

==Bileşim==

Halkaların çok geniş bir renk yelpazesinde yansıttıkları güneş ışınları ve örtülme sırasında içlerinden geçmesine izin verdikleri yıldızlara ait ışımanın tayfölçümsel incelemesi, kimyasal bileşimleri hakkında bilgi vermektedir. En önemli yapı taşının donmuş haldeki su olduğu, karbon, silisyum gibi hafif elementlerin Güneş nebulası oranlarına göre daha zenginleşmiş olduğu saptanmıştır. Yakın dönemde varlığı saptanan yüksek oranda atomik oksijen, serbest halde rastlanması olağan görülmeyen ve kısa ömürlü kabul edilen bir bileşen olarak, yakın tarihli şiddetli bir çarpışmanın belirtisi olarak yorumlanmıştır. Bu veriler halkaların hareketli bir evrimsel gelişimi olduğunu düşündürmektedir. Ancak renk farklılıklarının yerleşmiş bir biçimde varlığı, halkalarının değişik bölümleri arasında madde alışverişinin çok hızlı olmadığını göstermektedir. 

==Yörünge özellikleri==

Halkaları oluşturan küçük parçacıkların herbiri, dışmerkezlik ve eğikliklerindeki küçük farklılıklar, yörüngelerin kesişmesine ve çarpışmalara yol açar. Bu çarpışmalar Roche limitinin içinde gerçekleştiği sürece parçacıkların birleşerek daha büyük yapılar ve yeni uydular oluşturma olasılığı pek fazla değildir. Ancak çapışmalar sonucunda 'standarda uymayan' yörüngelerin giderek törpülendiği ve bugün gözlediğimiz halka yapısının korunduğu düşünülmektedir. Halkaların şaşırtıcı derecede ince olması bu şekilde açıklanır. Ortalama halka düzleminden yalnızca 100 metre sapacak şekilde eğik bir yörüngeye sahip bir parçacığın her devirde halka düzlemini bir kez aşağıdan yukarıya, bir kez de yukarıdan aşağıya en az 1 metre/saniye hızla geçmesi gerektiği hesaplandığında, olası çarpışmaların böyle bir yörüngenin uzun ömürlü olmasına izin vermeyeceği ortaya çıkmaktadır.

Satürn'ün uydularının çekim etkileri halkaların şekli üzerinde önemli rol oynar.  Cassini Bölümü'nün, büyük uydulardan Satürn'e en yakın olanı Mimas'ın etkisi ile ortaya çıktığı düşünülmektedir. Halkalardaki bu boşluk Mimas ile 2:1 rezonans içinde bulunan yörüngeye denk gelir. Bu alanda bulunan parçacıklar, dolanım periyodu Mimas'ınkinin tam yarısı kadar olması nedeniyle her devirde Satürn ve Mimas ile aynı çizgi üzerine gelirler ve bu iki gökcisminin birleşen çekim etkileri ile yörüngelerinden saptırılırlar. Prometheus ve Pandora'ın Pan'ın Cassini uzay sondası tarafından saptanmış ve S/2005 S1 geçici adı verilmiştir. Bu uydunun Keeler Aralığı'nın her iki yanında yer alan halkalarda çekim etkisine bağlı dalgalanmalara neden olduğu da gözlenmiştir. Satürn ve çok sayıda uydusunun etkilerinin bileşimi ile binlerce küçük halkadan oluşan karmaşık yapı ortaya çıktığı gibi, halkalarda dairesel yapıdan dalgalanma şeklinde sapmalar, madde yoğunluğunda sarmal değişiklikler, ve hatta araba tekerleğinin çubuklarına benzer ışınsal yoğunlaşmalar gözlenmektedir.

==Fiziksel özellikler ve halkaların oluşumu==

Fransız matemetikçi ve gökbilimci Edouard A. Roche tarafından 1847 yılında geliştirilen Roche limiti kavramı, bir gökcisminin büyük bir gökcismine olan uzaklığı belli bir sınırın altına indiğinde, kütleçekimi güçlerinin doğurduğu gel-git etkisiyle fiziksel bütünlüğünü koruyamayarak parçalanacağını öngörür. Aynı düşünce şekliyle, bir gökcismi etrafında, yoğunluğuna göre değişmekle birlikte, yaklaşık yarıçapının 2,5 katı kadar bir uzaklığa denk gelen alan içinde bulunan maddenin biraraya gelerek büyük yapılar oluşturması olanaksızdır. Bu bilgileri de içine alacak şekilde, Satürn'ün halkalarının kökeni hakkında değişik öneriler ortaya atılmıştır. 

*Güneş Sistemi'nin oluşumu sırasında, Satürn'ün yapısına katılamayan, ancak gezegenin Roche sınırı içinde kaldığı için uydular halinde birleşemeyen ilksel Güneş Nebulasına ait madde.
*Roche sınırı içine girerek parçalanan bir uydunun, ya da bir kuyruklu yıldız veya asteroit gibi Güneş sistemi'nin bir başka üyesinin kalıntıları.
*Roche limiti dışında kalan uydulara başka gökcisimlerinin çarpması ile kopan parçalar. 

Halkaların renk ölçümleri genellikle yaşlarının birkaçyüz milyon yılı geçmediği izlenimini vermektedir. Bu tahminler halkaların Satürn'le eşzamanlı oluşumu görüşünün geçerliliğini azaltmaktadır. Diğer gaz devlerinin yeni bulunan halkalarına ilişkin gözlemlerle birleştirildiğinde, halkaların oluşumunda her üç mekanizmanın da payının olabileceği, her gezegenin kendi özel koşullarında ve yaşam öyküsü içinde bu süreçlerin belirli bir bileşimi ile halkaların evrimleştiği düşüncesi ağır basmaktadır. 

thumb|right|Vista di [[Saturno (astronomia)|Saturno con gli anelli, foto del Voyager 2.]]

Gli '''anelli di Saturno''' sono anelli planetari attorno al Saturno. Sono composti da milioni di piccoli oggetti, della grandezza di un chilometro o meno, orbitanti attorno al pianeta sul suo piano equatoriale, e organizzati in un anello piatto. Poiché, come per la Terra, l'asse di rotazione di Saturno è inclinato rispetto al piano orbitale, anche gli anelli risultano inclinati.

Gli anelli iniziano ad un'altezza di circa 6.600 chilometri dalla superficie di Saturno e si estendono fino a 120.000 chilometri, poco meno di un terzo della distanza Terra-Luna. Il loro spessore è mediamente di 3 chilometri, e sono quindi estremamente sottili. In proporzione, sono molto più sottili di un foglio di carta.

Furono scoperti da Huygens nel Galileo aveva notato che Saturno presentava delle protuberanze ai lati, ma la scarsa potenza del suo telescopio non gli aveva permesso di distinguerne la forma con chiarezza.

thumb|La [[satellite pastore|luna pastore Prometeo attira materiale dall'Anello F in questa immagine ripresa dalla Sonda spaziale Cassini il 29 ottobre 2004.]]

Gli anelli sono divisi in sette fasce, separate da delle ''divisioni'' che sono quasi vuote. L'organizzazione in fasce e divisioni risulta da una complessa dinamica ancora non ben compresa, ma nella quale giocano sicuramente un ruolo i cosiddetti satelliti pastori, lune di Saturno che orbitano all'interno o subito fuori dell'anello.

L'origine degli anelli è sconosciuta. Ci sono due ipotesi principali: che siano il risultato della distruzione di un satellite di Saturno, ad opera di una collisione con una cometa o con un altro satellite, oppure che siano un "avanzo" del materiale da cui si formò Saturno che non è riuscito ad assemblarsi in un corpo unico.
Le teorie attuali suggeriscono che gli anelli siano instabili e abbiano una vita relativamente breve: in pochi milioni di anni dovrebbero disperdersi o cadere sul pianeta stesso. Questo favorirebbe un'origine recente degli anelli.