thumb|Hrabia Raimondo Montecúccoli

'''Raimondo, hrabia de Montecúccoli''' lub '''Montecucculi''', Raimondo Graf Montecúccoli (ur. Modenie, zm. Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i neapolitański książę Melfi.

==Początki - wojna trzydziestoletnia==
Rodzina jego wywodziła się z Burgundii i osiedliła się w północnych Włoszech w X w.. W wieku 16 lat Montecuccoli rozpoczął karierę wojskową, służąc pod dowództwem swego wuja, hrabiego Ernesta Montecuccolego, generała austriackiego. Cztery lata później, po bardzo czynnej służbie w Niemczech i Niderlandach, został kapitanem piechoty. Został ciężko ranny podczas szturmu na Szwedów podczas I bitwy pod Breitensfeld. Ponownie został ranny w bitwie pod Lützen w 1632 r. Podczas rekonwalescencji został awansowany na regimencie swego wuja. Wkrótce potem został pułkownikiem-porucznikiem kawalerii. Odznaczył się w bitwie pod Nordlingen w szarżę przełamującą dowodzonej przez niego ciężkiej kawalerii.

Walczył na Pomorzu, w Czechach i w Saksonii (zaskoczenie pod Wolmirstedt w Wittstock i Chemnitz), a w Melniku, w czasie której przez dwa i pół roku przebywał w geometrię euklidesową, historię Tacyta i architekturę Witruwiusza, planował napisać swą własną rozprawę na temat wojny.

Po uwolnieniu ponownie wyróżnił się podczas walk na Opawą i Brzegiem.

==Walki z Rakoczym i koniec wojny trzydziestoletniej==
W cesarza Ferdynanda III wyruszył do Włoch. Awansował do stopnia feldmarszałka lejtnanta i otrzymał stanowisko w Radzie Wojennej. W latach Węgrzech, walcząc przeciwko księciu siedmiogrodzkiemu Jerzemu Rakoczemu, a następnie toczył walki nad Francuzom. Potem znów wałczył na Czechach przeciwko Szwedom. Zwycięstwo pod kawalerii. W bitwie pod Zusmarshausen w 1648 r. jego zajadła postawa dowodzonej przez niego ariergardy uratowała armię cesarską przed całkowitym zniszczeniem.

Kilka lat później po pokoju westfalskim Montecuccoli zaangażował się głównie w działania Rady Wojennej, a w międzyczasie wyjeżdżał do Flandrii i Anglii jako reprezentant cesarza, a także do Szwecji jako wysłannik papieża Innocentego X do królowej Krystyny, następnie do Modeny, gdzie nawet wziął udział w turnieju rycerskim na kopie, który wygrał.

==Wojna z Karolem Gustawem==
W Polską. W elektorem Brandenburgii Fryderykiem Wilhelmem oraz ekspedycyjnymi wojskami polskimi pod Stefanem Czarnieckim walczył w Danii przeciwko Szwedom. Walki te zakończył pokój w Oliwie w 1660.

thumb|Count Raimondo Montecúccoli
'''Raimondo, Count of Montecúccoli''' or '''Montecucculi''' (German: '''Raimondo Graf Montecúccoli'''; Italian general who served as general for the Neapolitan duke of Melfi.

==Biography==
Montecuccoli was born in the castle of the same name near Modena.

His family was of Burgundian origin and had settled in north Swedes. 

He was again wounded at Lützen in 1632, and on his recovery was made a major in his uncle's regiment. Shortly afterwards he became a lieutenant-colonel of battle of Nordlingen (1634), and at the storming of Kaiserslautern in the following year won his colonelcy by a feat of arms of unusual brilliance, a charge through the breach at the head of his heavy cavalry. 

He fought in Wittstock and Chemnitz), and in 1639 he was taken prisoner at Melnik and detained for two and a half years in Stettin and Weimar. In captivity he studied, not only military science, but also geometry in Euclid, history in Tacitus, and architecture in Vitruvius, and planned his great work on war. 

On his release he distinguished himself again in Prince Rákóczy of French, and in Silesia and Bohemia against the Swedes. The victory of Triebel in Silesia won him the rank of general of cavalry, and at the battle of Zusmarshausen in 1648 his stubborn rearguard fighting rescued the imperialists from annihilation. 

For some years after the Queen Christina, and at Modena his lance was victorious in a great tourney. 

In 1657, soon after his marriage with Countess Great Elector of Brandenburg completely defeated Rákóczy and his allies (peace of Oliva, 1660). 