'''Refleksologia''', lub '''terapia "zonowa"''' – metoda terapii holistycznej. Polega na uciskaniu odpowiednich punktów znajdujących się na stopach, zwanych refleksami. Według zwolenników tej metody każdemu z tych punktów odpowiada określony organ, narząd wewnętrzny bądź część ciała. Według osób zajmujących się tą metodą poprzez uciskanie tych miejsc za pomocą kciuka i palców, poprawia się samoleczenia.

right|thumb|Przykład mapy stopy, pokazującej obszary, które zgodnie z tym, co twierdzą refleksolodzy korespondują z organami znajdującymi się w strefach, "zonach" ciała

== Przyjęta zasada działania ==
Według refleksolgii ciało ludzkie dzieli się na 5 par stref, zwanych zonami, które biegną od czubka głowy do stóp i rąk, gdzie znajdują swoje zakończenie w obszarach refleksów. Jeśli któryś z organów jest obecny w jednej lub dwu zonach, odpowiadający mu obszar refleksów można znaleźć w tej samej strefie na stopach. Kiedy uciskamy te miejsca, stymulujemy przepływ energii, która ma działać uzdrawiająco na znajdujące się w zonie narządy.

Refleksologia, będąc terapią holistyczną, opiera się na koncepcji, w której cały ludzki organizm znajduje swoje odbicie w poszczególnych jego częściach. Zgodnie z tą teorią żaden z organów nie funkcjonuje w izolacji, ale współpracuje z innymi na rzecz zdrowia całego ciała. Dlatego też nagromadzenie toksyn w jednej z części ciała prowadzi do tego, że pozostałe muszą pracować ciężej, żeby skompensować zaburzenia energii. Poprzez pracę na refleksach stóp refleksolog ma powodować usunięcie toksyn blokujących kanały energetyczne i doprowadzić organizm do naturalnego stanu równowagi energetycznej.

Nie ma dokładnej naukowej wiedzy na temat tego, jak uciskanie stóp może wpływać na inne organy wewnątrz poszczególnych stref.

== Historia ==
Według zwolenników tej metody początki refleksologii sięgają starożytności. Malowidła znalezione w egipskim Grobowcu Lekarza w Sakkarze przedstawiają starożytnych terapeutów uciskających stopy i dłonie swoich pacjentów. Również Chińczycy korzystali z metody uciskania punktów na stopach wraz z zabiegami akupunktury.

Dzisiejszą refleksologię znamy dzięki Eunice Ingham, która w latach 30. XX wieku rozpowszechniła tę metodę<ref name=Ingham></ref><ref></ref>. Kiedy po raz pierwszy się z nią zetknęła była pod tak wielkim jej wrażeniem, że zrezygnowała ze szpitalnego etatu i rozpoczęła praktykę prywatną jako refleksolog. Napisała następnie pierwszą książkę o refleksologii, by następnie otworzyć pierwszą specjalistyczną szkołę kształcącą refleksologów (w tym też czasie "terapia zonowa" została przemianowana na refleksologię). Ingham poświęciła 40 lat swego życia na praktykę i propagowanie tej metody leczenia. Zmarła w 1974 roku.

== Krytyka ==
Powszechna krytyka refleksologii podnosi kwestię braku centralnych regulacji, akredytacji i licencjonowania, braku profesjonalnego medycznego szkolenia dla adeptów tej metody i krótkie trwanie szkoleń. Certyfikaty w refleksologii mogą być uzyskane po okresie 6 miesięcy<ref></ref>. Jakkolwiek uzyskanie tytułu refleksologa dyplomowanego może zabrać kilka lat.

La '''réflexologie''' est une discipline médicale non conventionnelle, de type massage . 

Elle repose sur le postulat infondé scientifiquement selon lequel chaque organe, glande, partie du corps ou fonction physiologique correspondrait à une zone ou un point sur les mains, les pieds ou les oreilles. Un toucher spécifique appliqué sur ces zones permettrait ainsi de localiser les tensions et de rétablir l'équilibre du corps. Pour ses praticiens, la réflexologie libérerait les facultés d'auto-guérison de l'organisme et permettrait de soulager divers troubles sans traitement médicamenteux... 
 
Cette technique manuelle se place dans une approche énergétique et globale du corps. Elle s'apparente au shiatsu ou à l'acupuncture. 

right|thumb
A l'heure actuelle aucun des ses fondements théoriques ni des principes d'actions supposés, n'ont scientifiquement été démontrés. Pour les sciences humaines, elle est considérée comme une simple méthode de relaxation sans réel effet thérapeutique mais pouvant améliorer la qualité de vie de certains adeptes<ref>[http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=pubmed&dopt=Abstract&list_uids=11973949&query_hl=24 Does reflexology impact on cancer patients' qualit...[Nurs Stand. 2000 Apr 19-25&#93; - PubMed Result<!-- Titre généré automatiquement -->]</ref>.

==Pratique de la réflexologie== 
Il existe plusieurs types de réflexologie : la réflexologie plantaire (aux pieds), la réflexologie palmaire (aux mains), la réflexologie faciale et crânienne, la sympaticothérapie (stimulation de zones réflexes dans le nez, a l'aide de stylets) et l'auriculothérapie (oreilles).

Sur la surface des deux pieds (face plantaire, dorsale, externe et interne), des deux corps par zones. Les masser permettrait de prévenir et traiter des troubles chroniques et aïgus. 

Plusieurs écoles existent. On peut en distinguer au moins trois, l'école chinoise (la plus ancienne) basée sur les principes de médecine traditionnelle chinoise est assez invasive, les pressions exercées sont très fortes, le praticien utilise des petits outils en bois pour pénétrer profondément les tissus. L'école américaine (Ingham) suit les principes de la physiologie médicale occidentale. Il existe une troisième voie, la méthode sud-africaine, beaucoup plus orientée vers la dimension émotionnelle. Faites d'effleurements, de pressions très douces, elle permettrait une libération émotionnelle intense.

Selon les partisans de la réflexologie, les troubles de santé passés (troubles chroniques, organes congestionnés) seraient détectés par la présence de cristaux qui seraient à l'origine d'une sensation spécifique sous le doigt. 

Avant de traiter localement les différents systèmes du corps (urinaire, lymphatique, nerveux, cardiovasculaire, etc.) selon les besoins, il faut préparer les pieds à recevoir ce soin et les détendre. 

Tenir le pied avec une main, et masser avec l'autre. Le massage s'effectue en général avec la technique de la chenillette, l'extrémité du pouce (ou un autre doigt) avançant comme une chenille sur le pied ce qui aurait pour effet de ''casser'' les cristaux.

Un point réflexe très douloureux, représenterait un organe en hyperfonctionnement, il est massé de l'intérieur vers l'extérieur de la zone ce qui aurait pour effet de calmer l'organe. Le reste du temps, il est pratiqué un massage des points réflexes de l'extérieur vers intérieur de la zone ce qui aurait pour effet d'activer les organes.
Une zone ou un point réflexe ne sont obligatoirement l'indication de ce qu'un organe cible est en "hyperfonctionnement". Ces zones réflexes douloureuses sont surtout l'indication d'un fonctionnement altéré de l'organe en projection, cette stimulation (par toucher ponctuel tonique ou non) peut, elle même, être modifiée quant à la perception de l'organisme suivant les horaires pendant lesquels la zone réflexe est stimulée (cf les méridiens de la MTC)

===Exemple d'un massage de préparation===
Il en existe de différents selon les écoles.