O '''independentismo galego''' é unha corrente minoritaria do nacionalismo galego que pretende a separación de Galiza de España e a constitución dunha república galega independente (a I República Galega).

==Historia==
A primeira concreción política organizada foi o Comité Revoluzonareo Arredista Galego de Fuco Gómez fundado na Cuba dos anos 1920, mais durante a II República Española non tivo apenas relevancia.

A comezos da década de 1970, un sector da UPG próximo a Moncho Reboiras tentou organizar a loita armada contra o franquismo seguindo o modelo de ETA, mais rematou coa morte de Moncho Reboiras. En 1978, un sector da UPG escindiuse, constituíndo primeiro a Unión do Povo Galego-liña proletaria e posteriormente o Partido Galego do Proletariado, de carácter independentista, que constituíu unha fronte asemblearia, Galicia Ceibe-OLN, na que se disolvería en 1981. Propiciou a creación do LAR (Loita Armada Revolucionaria), que actuou principalmente contra a construción da autoestrada AP-9, o que provocou a detención de varios dirixentes, entre eles Xosé Luís Méndez Ferrín. Galicia Ceibe-OLN negouse a entrar no BNG durante a Asemblea de Riazor.

right|thumb|220px|Manifestación da FPG no 25 de xullo, [[Día da Patria, de 1991]]
En 1986 o Partido Comunista de Liberación Nacional, escisión independentista da UPG, foi expulsado do BNG por teren apoiado a candidatura de Herri Batasuna durante as Eleccións ao Parlamento Europeo. Xunto a Galiza Ceive-OLN (novo nome da organización) e varios colectivos independentistas, formaron a Frente Popular Galega ao ano seguinte, a principal organización independentista galega desde entón.

Nese contexto apareceu o Exército Guerrilheiro do Povo Galego Ceive, que realizou 90 accións terroristas en seis anos, a última o 13 de setembro de 1991. Como consecuencia morreron 2 activistas, un garda civil e unha rapaza. Foron detidos varias ducias de supostos membros.

left|thumb|220px|Manifestación da APU no 25 de xullo de 1991
En 1989, o sector próximo a Galiza Ceive-OLN marchou da Frente Popular Galega por diferenzas sobre estratexia e o tratamento dos presos do EGPGC, e creou a Assembleia do Povo Unido (APU). A Frente Popular Galega continúa existindo na actualidade, sendo o principal partido independentista en número de votos. Ten certo apoio social e electoral no Morrazo e conta cun sindicato afín, a Central Unitaria de Traballadores (CUT). A APU auto-disolveuse en 1995 e a súa herdanza foi a organización xuvenil Assembleia da Mocidade Independentista (AMI), creada en 1993.

right|thumb|300px|Manifestació de FPG el 25 de juliol, [[Día da Patria, de 1991]]
'''Independentisme gallec''' és un corrent minoritari del nacionalisme gallec que pretèn la separació de Galícia d' Espanya i la constitució d'una república gallega independent (I República Galega).

==Història==
La primera concreció política organitzada fou el Comité Revoluzonareo Arredista Galego de Fuco Gómez fundat a Cuba vers el 1920, però durant la II República Espanyola no va tenir a penes rellevància.

A començament de la dècada de 1970, un sector d'UPG pròxim a Moncho Reboiras intentà organitzar la lluita armada contra el franquisme seguint el model d'ETA,  però va acabar amb la mort de Moncho Reboiras. El 1978, un sector d'UPG es va escindire, constituïnt primero Unión do Povo Galego-liña proletaria i posteriorment el Partido Galego do Proletariado, de caràcter independentista, que constituí un front asembleari, Galicia Ceibe-OLN, que es dissoldria el 1981. Propicià la creación de LAR (Loita Armada Revolucionaria), que actuà  principalment contra la construció de l'autopista AP-9, cosa que provocà la detenció d'alguns dirigents, entre ells Xosé Luís Méndez Ferrín. Galicia Ceibe-OLN es negà a entrar en el BNG durant l'Assemblea de Riazor.

El 1986 el Partido Comunista de Liberación Nacional, escissió independentista d'UPG, fou expulsat del BNG per donar suport la candidatura d'Herri Batasuna durant les Eleccions al Parlament europeu. Junt a Galiza Ceive-OLN (nou nom de l'organització) i varis col·lectius independentistes, formaren la Frente Popular Galega el 1987, la principal organització independentista gallega des d'aleshores.

En aquest context aparegué l'Exército Guerrilheiro do Povo Galego Ceive, que realitzà 90 acciolns terroristes en sis anys, l'última el 13 de setembre de 1991. Com a conseqüència moriren dos activistes, un guàrdia civil i una noia. Foren detinguts una dotzena de membres.

left|thumb|220px|Manifestació d'APU el 25 de juliol de 1991
El 1989, el sector pròxim a Galiza Ceive-OLN marxà de Frente Popular Galega per diferències sobre estratègia i el tractament dels presos d'EGPGC, i creà l'Assembleia do Povo Unido (APU). EL Frente Popular Galega continua existint actualment, éssent el principal partit independentista en número de vots. Tenen cert suport social i electoral al Morrazo i compta amb un sindicat afí, la Central Unitaria de Traballadores (CUT). L'APU es va autodissoldre el 1995 i  el seu espai polític fou ocupat per l'organització jovenil Assembleia da Mocidade Independentista (AMI), creada en 1993.

right|thumb|220px|III Jornades Independentistes Gallegues, organitzades per Primeira Linha a Compostela el 1999..