{{Infobox Military Person
|name= Marc Andrew Mitscher
|lived=26 January 1887 – 3 February 1947 
|placeofbirth= Hillsboro, Wisconsin
|placeofdeath= Norfolk, Virginia
|image= 200px
|caption=Vice Admiral Marc A. Mitscher during World War II
|nickname= "Pete"
|allegiance= United States of America
|serviceyears= 1910–1947
|rank= Admiral
|branch= U.S. Navy
|commands= USS ''Wright'' <br/> USS ''Hornet'' <br/> Deputy Chief of Naval Operations Air <br/> Eighth Fleet <br/> Atlantic Fleet
|unit= 
|battles= World War I<br/>World War II
* Battle of the Philippine Sea
* Battle of Iwo Jima
* Battle of Leyte Gulf
|awards= Navy Cross (3)<br/>Navy Distinguished Service Medal (3)<br/>Legion of Merit
|relations=
|laterwork=
}}
Admiral '''Marc Andrew "Pete" Mitscher''' (26 January 1887 – 3 February 1947) was an admiral in the United States Navy, notable as commander of the Fast Carrier Task Force in the latter half of World War II in the Pacific.

==Early life and career==
'''Marc Andrew "Pete" Mitscher''' was born in Oscar A. Mitscher, a federal Indian Agent, later became that city's second mayor. [http://www.tulsaworld.com/webextra/itemsofinterest/centennial/centennial_storypage.asp?ID=070705_1_A4_Acapt11844] <!-- Tulsa Word Centennial - Gene Curtis 7/5/07 -->  Despite the family settlement in Oklahoma, records attest that Mitscher attended elementary and secondary schools in Washington, D.C. [http://www.history.navy.mil/photos/pers-us/uspers-m/m-mitshr.htm] and received an appointment to the U.S. Naval Academy at Annapolis, ''USS Colorado'' (ACR-7), becoming a commissioned Ensign on ''USS California'' (ACR-6) on the West Coast of the U.S. during the Mexican Campaign 

Subsequent to duties on the destroyers ''USS Whipple'' (DD-15) and ''USS Stewart'' (DD-13), in September Naval Aeronautic Station, Pensacola, ''USS North Carolina'' (ACR-12), at that time one of the first ships in the U.S. Navy to carry an airplane.  Mitscher was designated Naval Aviator No.&nbsp;33 on ''USS Huntington'' (ACR-5) (previously commissioned ''USS West Virginia'' (ACR-5), for duty in connection with aircraft catapult experiments.  This duty was followed by various assignments until February 1919 when he was transferred to the Aviation Section in the Office of the Chief of Naval Operations before reporting to Seaplane Division 1.

==Interwar assignments==
On Newfoundland as pilot of Flying Boat aircraft in the Naval Transatlantic flight expedition. His plane and NC-3 landed in heavy fog near the Azores, but heavy seas prevented them from joining NC-4 in completing the first transatlantic air passage. For his part in this historic operation, Mitscher received the Navy Cross. 

In addition to several shore-based commands, Mitscher, during the next two decades, served on ''Langley'' and ''Saratoga'', ''Wright'', and as Commander Patrol Wing 1.

==World War II==
Between June ''Hornet'' and assumed command at her commissioning in October 1941. While under his command, ''Hornet'' launched the Doolittle Raid against Japan in early 1942 and thus gained fame as to their point of origin being "Shangri La" expressed during a news conference given by President Roosevelt. 

Mitscher captained her during the 4 to ''Yorktown'' and ''Enterprise'' to sink three of the Japanese carriers in rapid succession without loss.

Mitscher was detached from the ''Hornet'' 30 June, less than four months before her loss on 26 October during the Battle of the Santa Cruz Islands. 

Mitscher commanded Patrol Wing 2 until December when he became commander fleet air, 5th Fleet's TF&nbsp;58). With the ''Lexington'' as his flagship for this 3rd Fleet's TF&nbsp;38, he inflicted severe and irreparable damage on Japanese ground installations and against enemy naval and merchant shipping. His hard-hitting, wide-ranging carriers pounded the enemy from Marianas. His eager, resourceful aviators devastated Japanese carrier forces in the Battle of the Philippine Sea—also known as the Marianas Turkey Shoot—during June 1944. Notably, when a follow-up strike was forced to return to his carriers in darkness, Mitscher earned the gratitude of his pilots by turning on the flight decks' running lights, defying standard naval procedure and ensuring that most of them were recovered. 

During the next year his warring carriers spearheaded the thrust against the heart of the invasion of the Palaus, the liberation of the Philippines, and the conquest of Iwo Jima and Okinawa. During these operations he repeatedly led the fast carriers northward to pound the Japanese home islands.

thumb|450px|Wiceadmirał Marc A. Mitscher na pomoście lotniskowca USS "Lexington"
'''Marc Andrew "Pete" Mitscher''', ur. Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, wsławiony jako dowódca Zespołu Uderzeniowego Szybkich Lotniskowców Floty Pacyfiku w czasie II wojny światowej.

== Początki kariery ==
'''Marc Andrew "Pete" Mitscher''' urodził się w Hillsboro, w stanie Wisconsin jako syn Oscara i Myrty z domu Shear.  W roku 1888, gdy miał 2 lata, jego rodzice przenieśli się do Oklahoma City w stanie Oklahoma gdzie jego ojciec, przedstawiciel Urzędu ds. Indian, został wkrótce wybrany burmistrzem. 
Z dokumentów rodzinnych wynika, że niezależnie od przenosin rodziny do Oklahomy młody Mitscher uczęszczał do szkoły podstawowej i średniej w US Naval Academy w Annapolis w stanie Maryland w roku 1906.  Akademię ukończył w roku 1910 i przez dwa lata (zgodnie z ówczesnymi przepisami) służył na pokładzie pancernika USS "Colorado" uzyskując 7 marca 1912 roku stopień chorążego.  W sierpniu 1913 został skierowany na USS "California". 

Po odbyciu służby na niszczycielach USS "Whipple" i USS "Stewart" we wrześniu Florydzie, gdzie jako jeden z pierwszych odbywał loty startując z pokładu umieszczonego nad lufami dział głównych krążownika USS "North Carolina", pierwszego okrętu US Navy przystosowanego do takich operacji. 2 czerwca katapultami lotniczymi. Wreszcie, w lutym 1919 roku, został przeniesiony do sekcji lotniczej w Biurze Operacji Morskich.

== Okres międzywojenny ==
10 maja Nowej Fundlandii do lotu eskadry trzech samolotów przez Azorach, ale sztorm nie pozwolił im kontynuować podróży do Europy. 

W latach następnych Mitscher służył na pokładach lotniskowców "Langley" i "Saratoga", a także zbiornikowca "Wright".

== II wojna światowa ==
Od czerwca "Hornet", a w październiku 1941 przejął dowodzenie okrętu. Pod jego dowództwem "Hornet" dokonał słynnego Rajdu Doolittle'a przeciw Japonii.

Mitscher dowodził "Hornetem" podczas Bitwy o Midway w dniach 4-6 czerwca, ale nie wykazał się niczym nadzwyczajnym.  Jedyna formacja samolotów, która nie odnalazła lotniskowców japońskich, startowała z "Horneta" przy czym - z powodu nieudolności dowodzącego oficera - poszła w rozsypkę.  Pozbawiony eskorty dywizjon torpedowych Devastatorów poleciał na pewną śmierć<ref>Z piętnastu pilotów ocalał tylko jeden - chor. "Yorktowna" i "Enterprise" zatopić trzy japońskie lotniskowce i tym samjym zwycięsko zakończyć bitwę. Mitscher został zdjęty z dowództwa "Horneta" bitwie pod Santa Cruz. 