'''Kırkpınar''' is the name of a Turkish oil-wrestling () tournament. It is held annually, usually in late June, near Edirne, Turkey.

== History ==
=== Oldest known evidence ===

The history of oil wrestling links straight back to 2650 BC with evidence both from Ancient Egypt, Assyria and around. The Babylonian body of evidence, a tiny bronze, excavated near the Chafadji-temple. It is as clear as plain day-light that the bronze concern oilwrestlers: both athletes are pictured with oilvessels on their head.

The oldest known proof of the existence of oil-wrestling in Ancient Egypt is found in limestone from the tomb of Ptahhoteb near Sakkara from the fifth dynasty (about 2650 BC) from the same period as the Chafadji-bronze.

Another appealing proof is about 4000 years old and painted like a cartoon in a tomb near Beni Hasan in Egypt. The deceased, who occupied this tomb must have been a famous oil-wrestler in his time.

On the first picture, greasing of the wrestler and the oil stored in a reed stem is seen. After that, the wrestling starts. The pictures could have been taken yesterday during a Kırkpinar. The last picture down shows the unchanged three step triumph of oiled wrestling. From this period we can trace the basic rules.

Centuries later, the Persians conquest Egypt and Persian shah-kings occupied the throne of the Pharaoh's.

=== Oil-wrestling in Iran ===

The history of the oil-wrestling tournaments as we know today links back to the Persian Mythical Era, which, according to Ferdowsi's Shahnameh, started 1065 BC. The legendary pehlivan of this era is called Rostam, a hero constantly saving his country from the evil forces.

The ceremonial start of oil-wrestling, called by its Persian name "Peshrev" has clear links with old Iranian institutes as the zurkhane, literally "house of strength". The building consists of a court, around which the men, who will perform, arrange themselves, and a gallery for the ostad ("master") or morshed (spiritual leader) and the musicians. Nowadays, the musical accompaniment consists of a drum and recitation of portions of Ferdowsi's Shahname. There are various rhythms employed, and a variety of movements associated with them, including displays of strength in manipulating heavy objects (such as weights and chains) and acrobatics.

Here the origin of the peshrev has to be found, by some considered to be a warming up and greet-the-audience ceremony, to others a participatory form of dance. Certain different from the usual step-right, step-left, step-right, kick-left, step-left, kick-right dance found all over the area.

=== Greco-Roman Oil-wrestling ===

The word "Pehlivan" for a wrestler was first used in the period, when the Parthian (238 BC - 224 AD) expelled the Greeks from Iran.

=== Huns defeat Romans near Edirne ===

The Huns arriving on the fringes of the Roman Empire in the late 4th century, riding their horses out of the great steppes of Central Asia into Germany and France. As they approached the Black Sea and conquered the Ostrogoths, they also drove the Visigoths across the Danube into the Roman Empire and caused the crisis that led to the astounding defeat of the Roman army under the Emperor Valens near Adrianople (Edirne) in 378 AD.

The Huns were fanatic wrestlers as well as horsemen. After securing a strong position on the Roman side of the Danube, the Huns were checked by the Roman army of general Aspar in Thrace (442).

In 447, Pehlivan Attila came again into Thrace and stopped only when Emperor Thodosius II, begged for terms. During the negotiations, a Roman-Hun wrestling competition was held in Thermopylae. The dispute was actually settled by a wresting match and winner Attila accepted payment of all tribute in arrears and a new annual tribute of 2,100 pounds of gold and territory south of the Danube.

Three years later Emperor Theodosius fell from his horse and died. His successor, Worms, Trier and put Orleans under siege. When Attila invaded Italy, Pope Leo I went to Northern Italy to meet the Great Pehlivan and pay him off to spare Rome and abandon Papal Soil.

As Honoria was not available, next year Attila took a new, young, beautiful bride named Ildico. The wedding day was spent with one of the greatest wrestling match of this time. The party went on when the King of the Huns took his new bride to bed that night. That night he died - drowned in his own nosebleed. The empire of the Huns dissipated nearly as quickly as its most famous leader. In 454, the Ostrogoths and other Germanic tribes revolted and the sons of Attila, who had quarreled among themselves, could not deal with the crisis. In the words of Bury, the Huns were "scattered to the winds".

=== Oil-wrestling for Sultan and Shah ===

During the period Islam was brought into Asia Minor, spirituality and philosophy became part of the physical garment of the pehlivan. Oil-wrestling was established as a sport on its own. In Iran and the Ottoman Empire alike wrestling became the national sport. In Iran, wrestling grew to the customary institution of the zurkhane strong house, where people go to socialise and engage in athletic exercise. The wrestler is the strong-man in popular culture (in Persian the term is "big neck"), but he is also the pahlavan, the knightly hero, who is a free-living spirit and is generous and loyal.

The year 1360 is adapted by the organizers of the Edirne Kırkpınar as date Ottoman soldiers started to organize annual oil-wrestling tournaments in Kırkpınar, a wrestling field "within Samona village". According to the Guinness Book of World Records, this legend made the Kırkpınar world's oldest continuously sanctioned sporting competition.

The last bout between the two finalists lasted all night as neither was able to defeat the other. They were found dead the next morning, their bodies still intertwined. They were buried underneath a nearby fig tree, whereupon their comrades headed to conquer Edirne.

After the conquest, the soldiers came upon another fig tree, surrounded by a crystal-clear spring, so they renamed the surrounding meadow (which until then had been known as Ahirköy) Kırkpınar, which translates from Turkish as "forty springs" or "forty sources".

To commemorate the heroism of the conquering warriors, a wrestling tournament was re-enacted annually at this site, and the oldest still-contested sanctioned sporting competition in the world began.

Whatever tales, myths and stories. There has always been a common respect for the oil-wrestlers. The pehlivan is being stronger than anybody, having a well built body, clothed in heavy leather pants. Up till today, the wrestlers pour olive oil onto their bodies. And still you see a younger wrestler defeating an older wrestler kiss the older wrestler's hand.

According to historian Burhan Katia, the word pehlivan was also used for an officer, governor or huge and honest person. From the 16th century on, the term was exclusively used in the Ottoman Empire for the wrestling sportsman.

It was the time of Charles V (Holy Roman Emperor -- ruling Spain, Germany and parts of Italy), Henry VIII (the Tudor king of England), and Francis I (Valois King of France).

Süleyman, in his own land known as "kanuni", the Legislator, reigned between 1520 and 1566, and was succeeded by his son Selimiye in Edirne, considered to be Turkey's most beautiful mosque.

But above all, it was the era of Murat III (1546-1595). Under him the Ottoman Empire reached its largest geographical area in history.

In 1590, a peace agreement was reached between Murat III and the Persian Shah. The model of the wrestling pants go back to this period. The model is still same for the Iranian "pahlivan" and the Turkish "pehlivan", except that the Turkish wrestling pants are made of leather and are called "kispet", while the Iranian pahlivan wears a "pirpet", made of silk.

Famous wrestlers from Iran came to Istanbul to compete with the Ottoman champions, and the Turkish champs were invited to Persia to show their strength.

=== Collecting strong men ===

Before 1582, all recruits came from prisoners of war, the devsirme, or other slave sources. With that devsirme, the very best and strongest guys were recruited from all the provinces of the Ottoman Empire. Only the strongest and most healtiest boys had a chance to become a pehlivan. Always known to be free enough to be honest and through history trusted for his words and behaviours.

The influence of Iranians on the sport must have been huge, as in Turkey the traditional start of an oil-wrestling bout was and is still called "peshrev" in the Persian language. And whatever language reforms, in Turkey a wrestler is still called "pehlivan", Persian for hero.

Everywhere in the Ottoman Empire were wrestling championships held. Every city and village had its annual wrestling, like nowadays. Wrestling occurred in a variety of contexts, including social and ceremonial events. There was wrestling on religious festival days, during special evenings of the Muslim fasting-month of Ramadan, on agricultural events, circumcisions and weddings. On special occasions, charity wrestling competitions were organized outside the palaces. Only the best wrestlers were accepted in training to become members of the elite Janissary Corps.

=== Oil-wrestling for French Impératrice Eugenie ===

When the Ottoman sultan visited France in 1867, oil-wrestlers were part of his entourage and Impératrice Eugenie visited the wrestling-tournament. Wrestling was tough, but oil-wrestling was even harder. It was considered the most difficult sport in the world. In these days, the expression "Fort comme une Turc" (strong as a Turk) revived from the crusade-days.

thumb|right|250px|Er meydanı
'''Kırkpınar''', geleneksel Türk yağlı güreş turnuvası. Her sene Haziran ayında Edirne'de düzenlenir.

Yağlı güreş, geleneksel Türk sporları içinde ön sıralarda yer alan bir spordur. Osmanlı Devleti’nin her yerinde düzenlenen panayırların hepsinde güreş yapılır ama bunların içinde yalnız Kırkpınar’da “Baş”ı kazanan pehlivan, gelecek senenin Kırkpınar güreşlerine kadar “Başpehlivan” bilinirdi. Bu düşünce günümüzde de devam etmektedir. 

==Tarihçe==

===Yağlı güreş===

Yağlı güreşlerin tarihi 4500 yıldan öncesine uzanmaktadır. Bulunan en eski kanıtlar M.Ö. 2650 yılına aittir. Antik Mısır'a ve Asur Krallığı'na ait buluntular yaklaşık olarak aynı döneme aittir.

===Kırkpınar efsanesi===
Efsaneye göre 1346 yılında Orhan Gazi'nin Rumeli'yi ele geçirmek için düzenlediği seferler sırasında, kardeşi Süleyman Paşa 40 askerle Bizanslılar'a ait Domuzhisar'ın üzerine yürür. Baskınla burasını ele geçirirler. Öteki hisarların da ele geçirilmesinden sonra, 40 kişilik öncü birlik geri dönerler ve şimdi Yunanistan'ın topraklarında kalan Samona'da mola verirler. 40 cengaver burada güreşe tutuşurlar. Saatlerce süren güreşlerde, adlarının Ali ile Selim olduğu rivayet edilen iki kardeşin bir türlü yenişemedikleri görülür.

Daha sonra bir Hıdrellez gününde, Edirne yakınlarındaki Ahıköy çayırında aynı çift yeniden güreşe tutuşurlar. Bütün bir gün güreşmelerine rağmen yine yenişemeyen kardeş pehlivanlar, gece boyunca da mum ve fener ışığında mücadelelerini sürdürmeye devam ederler. Ancak solukları kesilerek oldukları yerde can verirler.

Arkadaşları onları aynı yerdeki bir incir ağacının altına gömerek oradan ayrılır lar. Yıllar sonra ise aynı yere gittiklerinde iki pehlivanın mezarlarının bulunduğu yerde gür bir pınar görürler. Bundan sonra halk orada yatanların anısına o yöreye, “Kırkpınar” adını verirler.

I. Murat, Edirne’nin alınmasından sonra Edirne’de güreşçiler tekkesi kurmuş ve bundan böyle de her sene güreş yapılması bir gelenek haline gelmiştir.

Bir başka iddiaya göre ise Kırpınar Güreşleri'nin tarihçesi çok daha öncesine dayanır. M. Atıf Kahraman'ın aktardığına göre Sarı Saltuk Bizans'ın ve Bulgarların içinde bulunduğu karmaşadan yararlanarak 1261'de Edirne'yi Bulgarlardan aldı. Sarı Saltuk 40 yıl Edirne’de kaldıktan sonra Dobruca’ya gitmek zorunda kaldı ve burada vefat etti. Bunun üzerine Bizans hükümdarı Andronikos, oğlunu Edirne’ye vali yaptı. Bu iddiaya göre kendisi de bir pehlivan olan Sarı Saltuk Osmanlılardan önce Kırkpınar Güreşleri'ni ilk düzenleyen kişidir .

===Cumhuriyet dönemi===

Kırkpınar Güreşleri 1928 yılına kadar ağaları tarafından düzenlenmiştir. Güreşlerdeki ödülleri ve misafirlerin ağırlanmasını hep ağalar karşılamıştır. Ancak 1928 yılında ülkede meydana gelen ekonomik sıkıntılar nedeniyle ağalığa talip çıkmayınca, güreşlerin organize ve gelenleri ağırlama işi Kızılay ve Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından üstlenilmiştir.

1946 yılında ise Tarihi Kırkpınar Güreşleri Edirne Belediyesi’nce düzenlenmeye başlanmıştır. Bu yıl da zamanın Belediye Başkanı Tahsin Şıpka Kırkpınar Güreşleri'ni Belediye hizmetleri arasına almıştır.

==Güreşlerin yapıldığı yer==

Kırkpınar, Edirne’yi Ortaköy’e bağlayan 35 kilometrelik yolun üzerinde, Simavina (Samona) ile Sarı Hızır Köyleri arasında bulunan ve Balkan Savaşından sonra Yunanistan sınırlarında kalan Nazif Ağa tarlası da denilen çimenlik bir yerin adıdır. Bu alanın bir tarafı Topçu Ali Ağa’nın tarlası, bir tarafı çayırlık, bir tarafı Tikio’lu Recep Ağanın tarlası, bir tarafı Çilingiroğlu’nun sebze bahçesi ve bir tarafı da Kırklar çeşmesidir. 

Balkan Savaşları ve Birinci Dünya Savaşı sonunda Kırkpınar Güreşleri Edirne ile Mustafapaşa yolu arasındaki “Virantekke” denilen yerde düzenlenmiştir.

Güreşler, 1923 yılından itibaren Edirne’nin “Sarayiçi” denilen yöresinde yapılmaya başlanmıştır. 

==Osmanlı döneminde Kırkpınar Panayırı==

Osmanlı Devleti döneminde yapılan Kırkpınar Panayırı, bazı yönleriyle Rumeli’nin diğer yerlerinde yapılan panayırların aynısıydı. Burada da çoğunlukla hayvan ve çeşitli eşyaların alış verişi yapılır. Kırkpınar’ı diğerlerinden ayrıcalığı, güreş, at yarışı, yaya koşusu gibi sportif faaliyetler “Ağa” tarafından düzenlenerek daha değerli ödüller verilmesidir.
Panayırın süresi 4 gündür.  

==Kırkpınar’ın yapılmadığı yıllar==

1877–1878 Osmanlı Rus Savaşı nedeniyle 1878, 1879, 1880 ve 1881 yıllarında da Kırkpınar Güreşleri yapılamadı.

Balkan Savaşı’nda Edirne, 26 Mart–10 Temmuz 1913 tarihine kadar, Bulgar işgalinde kaldı. Bu nedenle 1913 yılı güreşleri de yapılamadı. Barış antlaşmasında Kırkpınar güreşlerinin yapıldığı yer, Türk sınırları dışında bırakıldığı için 1914 yılı güreşleri Edirne-Mustafa Paşa yolu üzerinde bulunan Viran- Tekke köyü ile Meriç Nehri arasındaki çayırlıkta yapıldı. Kara Emin Başpehlivanlığı kazandı.

Birinci Dünya Savaşı nedeniyle (1914–1918) ve savaştan sonra Trakya, Yunan işgalinde kaldığı için 1919, 1920, 1921 ve 1922 yıllarında Kırkpınar Güreşleri yapılamadı.

25 Kasım 1922 tarihinde, Türk Ordusu Edirne’yi Yunanlıların işgalinden kurtarıldıktan sonra Cumhuriyet döneminde ilk güreşler 30 Mayıs 1924 günü Himaye-i etfal (Çocuk Esirgeme Kurumu) yararına Sarayiçi’nde yapıldığı için 1923 yılında da Kırkpınar Güreşleri yapılamadı. 

==Kırkpınar yağlı güreşlerinin öğeleri==

===Kıspet=== 

Yağlı güreşe çıkan her pehlivanın güreş malzemesinin başında kıspet gelir. Manda, dana veya malak derisinden yapılan kıspetin bel kısmı dört parmak genişliğinde ve kalın olur. Beli sarması için kalın bir ip geçirilen bu kısma kasnak denir.
Kıspetin diz kapağının altına gelen yere paça denir. Paça ile etin arasında paçabent denilen keçe konur. Deri kısım keçenin üzerine çekilir ve üzeri sicimle sıkıca bağlanır.
Sıkı bağlanmayan paçadan içeri giren parmaklar sayesinde oyun almak kolaylaşır. Güreşten sonra yağlanan kıspet zembil'e konularak saklanır.
	   
===Zembil=== 