150px|right
'''Guillaume de Beaujeu''' (zm. Akce) - dwudziesty pierwszy templariuszy

Był czwartym synem Guicharda z Beaujeu, pana Karolem Andegaweńskim.
 
W hrabstwie Trypolisu, a następnie rezydował w Apulii, będąc preceptorem południowych Włoch i Sycylii. 
Po wyborze na wielkiego mistrza przebywał we Francji, Hiszpanii i Anglii, gdzie przez 2 lata wizytował komandorie i gromadził fundusze na wsparcie wysiłku obronnego zakonu w Ziemi Świętej.
 
Po przybyciu do Ziemi Świętej początkowo dał się wciągnąć w walki wewnętrzne między rodami możnowładców chrześcijańskich, następnie jednak coraz częściej zaczął występować w roli mediatora w tych sporach, będąc świadomym ich wielkiej szkodliwości dla mocy obronnej Królestwa Łacińskiego.
 
W soborze w wyprawę krzyżową w obronie Królestwa Łacińskiego. Był człowiekiem o dużym autorytecie, szanowanym nawet przez muzułmańskich przeciwników. 

Zginął podczas obrony Akki trafiony saraceńską strzałą.

150px|right
'''Willem van Beaujeu''' ook wel ''Guillaume de Beaujeu'' (gedood op 16 mei 1291 Akko) was de 21ste Grootmeester van de Orde der Tempeliers, van 1273 tot 1291. Hij stamde van een Franse hoogadelijke familie. Tijdens de regeerperiode van Willem was hij een doorn in het oog van de kalief van Egypte, met guerrillatactieken provoceerde hij deze. Tijdens het Beleg van Akko in 1291 verdedigde Willem samen met zijn tempeliers het laatste bolwerk van het koninkrijk Jeruzalem, het was hun (om onduidelijke reden) er alles aangelegen om stand te houden, men vermoed om religieuze en waarde volle attributen het land uit te smokkelen voordat ze in moslimhanden zouden vallen. Maar op 16 mei sloeg het noodlot voor Willem toe, zijn laatste woorden waren ''Ik loop niet weg, ik ben dood, en verwees naar zijn wond''. Hij liet vervolgens zijn zwaard vallen en viel neer. een maand later zou het Beleg van Akko (1291) in handen van de moslims vallen. Hij werd opgevolgd door Thibaud Gaudin.

==Literatuur==
* Alain Demurger - ''De Tempelier: opkomst en ondergang, 1118-1314,'' 1991.
* Raymond Khoury - ''De Laatste Tempelier'', 2005.