{{Zwierzę infobox
 | Nazwa zwyczajowa=Biegacz skórzasty
 |         Łacińska=''Carabus coriaceus''
 |          Obrazek=Carabus coriaceus a1.jpg
 |     Opis_obrazka=
 |              Typ=stawonogi
 |          Gromada=owady
 |       Podgromada=uskrzydlone
 |             Rząd=chrząszcze
 |          Podrząd=chrząszcze drapieżne
 |          Rodzina=biegaczowate
 |       Podrodzina=
 |           Plemię=
 |           Rodzaj=''Carabus''
 |          Gatunek=biegacz skórzasty
 |           Zoolog=Linnaeus, 1858
 |      Wikispecies=Carabus coriaceus
 |          Commons=Carabus coriaceus
}}

left|30px '''Biegacz skórzasty''' (''Carabus coriaceus'') -  owad z rzędu chrząszczy. Największy z występujących w Polsce biegaczowatych osiąga długość 40 mm. Ten żwawy chrząszcz aktywny jest nocą, szczególnie po opadach deszczu. Obdarzony jest dobrym węchem, łowi ślimaki. W czerwcu bądź lipcu ma letnią przerwę w aktywności, często natomiast widuje się go w sierpniu. Jest prawie niezdolny do lotu, poluje biegając. Ofiarę oblewa sokami trawiennymi, a następnie ją wysysa. Soki trawienne służą mu również jako ciecz obronna. Zaniepokojony biegacz może je wystrzykiwać na odległość 1 m. Jaja składa pojedynczo w małych dołkach w ziemi, teleskopowo wydłużającym się odwłokiem. Drapieżne larwy żyją w wierzchniej warstwie gleby. Chrząszcze żyją 2-3 lata. W lesie bukowym stwierdzono ok. 10 biegaczy na 1 m². Owad barwy czarnej, z punktowanymi, pomarszczonymi pokrywami. Bytuje na nieużytkach i w lasach. Biegacz skórzasty jest chrząszczem drapieżnym.

<!-- Für Informationen zum Umgang mit dieser Tabelle siehe bitte Wikipedia:Taxoboxen. -->
{{Taxobox
| Taxon_Name       = Lederlaufkäfer
| Taxon_WissName   = Carabus coriaceus
| Taxon_Rang       = Art
| Taxon_Autor      = Linnaeus, 1758
| Taxon2_Name      = Echte Laufkäfer
| Taxon2_WissName  = Carabus
| Taxon2_Rang      = Gattung
| Taxon3_WissName  = Carabinae
| Taxon3_Rang      = Unterfamilie
| Taxon4_Name      = Laufkäfer
| Taxon4_WissName  = Carabidae
| Taxon4_Rang      = Familie
| Taxon5_Name      = Käfer
| Taxon5_WissName  = Coleoptera
| Taxon5_Rang      = Ordnung
| Taxon6_Name      = Insekten
| Taxon6_WissName  = Insecta
| Taxon6_Rang      = Klasse
| Bild             = Carabus coriaceus1.jpg
| Bildbeschreibung = Lederlaufkäfer ''(Carabus coriaceus)''
}}

Der '''Lederlaufkäfer''' (''Carabus coriaceus'') ist eine Art aus der Familie der Laufkäfer.

==Merkmale==
Als eine der größten Laufkäferarten Mitteleuropas kann der Lederlaufkäfer 30 bis 40 Millimeter lang werden. Der Chitin-Panzer ist schwarz und an den Flügeldecken gerunzelt. Auffällig sind die großen Oberkieferzangen. Am mittleren Beinpaar sind ein paar rostfarbene Borsten zu erkennen.

===Unterarten===
*''Carabus coriaceus cerisyi'' Dejean, 1826<ref name="Fauna cerisyi"></ref>
*''Carabus coriaceus coriaceus'' Linnaeus, 1758<ref name="Fauna coriaceus"></ref>
*''Carabus coriaceus excavatus'' Charpentier, 1825<ref name="Fauna excavatus"></ref>
*''Carabus coriaceus kindermanni'' Waltl, 1838<ref name="Fauna kindermanni"></ref>
*''Carabus coriaceus mediterraneus'' Born, 1906<ref name="Fauna mediterraneus"></ref>
*''Carabus coriaceus rugifer'' (Kraatz, 1877)<ref name="Fauna rugifer"></ref>

==Lebensweise==
Die flugunfähigen, nachtaktiven Tiere jagen am Waldboden Insekten, Schnecken, Würmer und Aas, manchmal gehen sie auch an Obst. Tagsüber verstecken sich die Käfer unter Moos oder Steinen, nur sehr selten kann man sie auch am Tage beobachten. Bei Gefahr sondern sie aus Drüsen am Hinterleib eine übel riechende Flüssigkeit aus. Die Larven verpuppen sich nach mehreren Häutungen im Boden. Aus ihnen schlüpft dann der fertige Käfer. Die Art bildet eine Generation im Jahr, die von August bis September angetroffen werden kann. Die Käfer leben etwa zwei bis drei Jahre.<ref name="Zahradnik">Jiri Zahradnik, Irmgard Jung, Dieter Jung, Jarmila Hoberlandtova, Ivan Zpevak: ''Käfer Mittel- und Nordwesteuropas'', Parey Berlin 1985, ISBN 3-8263-8200-5</ref><ref name="Wachmann/Platen">Ekkehard Wachmann, Ralph Platen, Dieter Barndt: ''Laufkäfer - Beobachtung, Lebensweise'', Naturbuch-Verlag Augsburg, 1995, ISBN 3-894-40125-7</ref>