'''Manuel Fal Conde''' (hiszpański tradycjonalista, przywódca karlistów. 

Urodził się w 1894. Uczył się u jezuitów w Andaluzji datuje się od 1917. Fala - ojca siedmiorga dzieci - cechował niezwykle żarliwy, nawet jak na Hiszpana i tradycjonalistę, katolicyzm; również w warunkach frontowych przystępował codziennie do Komunii świętej, a dla karlistowskich ''czerwonych beretów' /"boinas rojas"/ napisał specjalny modlitewnik.

W Partią Integrystyczną /"Partido Integrista"/, kończące półwiekowe rozbicie ruchu tradycjonalistycznego. Należy dodać, iż na czele Partii Integrystycznej stał cały czas od śmierci Ramóna Nocedala (od Bask Juan de Olazábal Ramery (1863-1937), a 'wianem' wnoszonym przez integrystów do karlizmu była nie tylko organizacja i ludzie, ale również prestiżowe pismo 'El Siglo Futuro' i wydawnictwo Editorial Tradicionalista.

Fal Conde był nie tylko dynamicznym działaczem, ale i ważnym ideologiem karlizmu, akcentującym jego samorzutny, ludowy i narodowy charakter. ''Karlizm'' - mawiał- ''nie przychodzi z góry, ale z dołu; jest to ruch ludowy - i w tym jego siła. Nie jest on partią polityczną, ale wspólnotą''. Gdy zaś idzie o pryncypia, to przypominał, że: ''Jesteśmy tradycjonalistami zarówno w dziedzinie społecznej, jak w dziedzinie politycznej. Z tego też powodu nie jesteśmy ani za monarchią absolutną, ani za monarchią konstytucyjną, lecz za suwerennością króla rządzącego wespół z korporacjami''. Ponadto był gorliwym katolikiem - ''Urodziliśmy się, aby umrzeć. Każda śmierć jest dobra, jeśli otwiera nam wrota Niebios''.

Po wyborach z lutego Portugalii kierował przygotowaniami do powstania w Nawarze i Aragonii, w porozumieniu z przywódcą konspiracyjnego Hiszpańskiego Związku Wojskowego /"Unión Militar Espańola"/, generałem José Sanjurjo.

'''Manuel Fal Conde''' (* Zweiten Spanischen Republik während des Spanischen Bürgerkriegs beteiligt.

== Leben ==
Der andalusische Anwalt Fal Conde war bereits 1932 in das ''pronuniciamento'' des Generals José Sanjurjo Sacanell verwickelt, welches sich gegen die „kirchenfeindliche Diktatur Azañas“ bei unklaren Zielen im Erfolgsfall richtete. Hierfür wanderte Fal Conde ins Gefängnis, wo er mit dem Obersten José Varela einen erstklassischen Ausbilder für die in Navarra trainierte carlistische Miliz („Requetés“) gewinnen konnte und im übrigen ohnehin alsbald wieder amnestiert wurde, weshalb er im April 1936 erneut mit Sanjurjo gegen die Zweite Republik konspirierte. 

Kurz vor dem ''pronuniciamento'', mit welchem der Spanische Bürgerkrieg begann, wurde Fal Conde von dem Anführer General Mola auf eine Beteiligung der Carlisten an der Erhebung angesprochen. Mit seinen Forderungen nach einer Erhebung unter monarchistischer Flagge und der Auflösung aller Parteien nach erfolgreicher Erhebung brachte Fal Conde beinahe den Zeitplan durcheinander. Er galt als Hardliner, der bezüglich der Durchsetzung der carlistischen politischen Vorstellungen kaum zu Kompromissen bereit war. Bis zum Beginn der Erhebung am 17. Juli 1936 um 17 Uhr in Spanisch-Marokko war das Einverständnis Fal Condes zum Losschlagen allerdings auf der Grundlage eines von Sanjurjo verfertigten Kompromisses eingeholt worden.

Fal Conde saß der traditionalistischen Bewegung allerdings nicht mehr lange vor: Am 8. Dezember 1936 gründeten die Carlisten eine „Königliche Militärakademie“ zur Ausbildung junger Offiziere, ohne Franco zu befragen. Franco war darüber ungehalten und gab zu wissen, dass er die Gründung der Militärakademie als Versuch zum Staatsstreich wertete. Schließlich forderte Franco Fal Conde, von dem er dachte, daß er der Urheber dieses Plans sei, auf, binnen 48 Stunden das Land zu verlassen. Fal Conde begab sich in die portugiesische Hauptstadt Lissabon. Franco soll später zu einem deutschen Gesandten gesagt haben, dass er Fal Conde am liebsten hätte erschießen lassen, wenn dies ohne Auswirkungen auf die Moral der carlistischen ''banderas'' an der Front geblieben wäre.