thumb
Een '''siësta''' (ook de spelling '''siesta''' is aanvaard) is een middagdutje, vaak na de lunch als de Europese regelgeving is het algemeen houden van de siësta in Spanje onder druk komen te staan. Veel bedrijven willen bovendien niet van 's ochtends vroeg tot 's avonds 21 uur open blijven, met een siësta als onderbreking. In de zomermaanden blijven in Spanje veel winkels dicht tijdens de siësta (doorgaans tussen 14 en 17 uur). Grotere supermarkten en horeca-gelegenheden blijven vaak wel open gedurende de heetste uren van de dag.

Rop Zoutberg stelt in zijn weblog bij het NOS-journaal daarentegen dat de siësta een typisch Spaans gebruik is en in de naburige landen zoals Portugal onbekend is. Bovendien was het, getuige de kranten uit einde van de 19e eeuw, in die tijd nog een onbekend verschijnsel. De siësta is pas in de loop van de jaren twintig ontstaan doordat hogere ambtenaren hun middagpauze begonnen te verlengen. Dit werd nagevolgd door hun ondergeschikten, waardoor er een dagritme ontstond waarbij gewerkt werd tussen negen uur tot middagpauze, en pas vanaf vijf uur tot een uur of zeven of acht weer werd doorgewerkt.
 
Onderzoek heeft aangetoond dat het houden van een siësta gezond is. Rop Zoutberg stelt daarentegen dat het de siësta slecht is voor het gezinsleven omdat de middag wordt gebruikt voor het heen en weer rijden naar huis en een korte slaap en van de avond weinig meer overblijft. Er worden dan ook pogingen ondernomen om de Spaanse werktijden te rationaliseren wat echter op tegenstand stuit.

==Tropen==
In tropische landen, dus buiten Europa, komt de gewoonte om het heetste deel van de dag rustend of slapend door te brengen, nog veel voor.

==Naamgeving==
Het woord siësta is afgeleid van het Romeinen telden hun uren vanaf zonsopkomst. Het zesde uur was voor hen daardoor het middaguur. 

thumb|right|345px|A painting of a young woman taking a siesta. (''The hammock'', Gustave Courbet (1844).) 

A '''siesta''' () is a short nap taken in the early afternoon, often after the midday Spanish, from the Latin ''hora sexta'' - "the sixth hour" (counting from dawn, therefore noon, hence "midday rest").

==Origins of the siesta==

The siesta is the traditional daytime sleep of Spain, and through Spanish influence, of many Latin American countries. Brazil, colonized not by Spain but by Portugal, stands in cultural contrast.

Factors explaining the geographical distribution are mainly high temperatures and heavy to very heavy intake of food at the midday meal. These two factors combined contribute to the feeling of post-lunch drowsiness.  Afternoon sleep is also a common habit in the Philippines, China, Vietnam, India, Italy, Greece, Croatia, Malta, the Middle East and North Africa.   In these countries, the heat can be unbearable in the early afternoon, making a midday break at home ideal.  However, in some countries where naps are taken, such as Northern Spain, Southern Argentina, and Chile, the climate is similar to that of Canada and Northern Europe. In many areas with this habit, it is common to have the largest meal of the day in the very early afternoon, as is practical and common in farming. 

The original concept of a siesta seems to have been merely that of a midday break intended to allow people to spend time with their friends and family. It has been suggested that the long length of the modern siesta dates back to the Spanish Civil War, when poverty resulted in many Spaniards working multiple jobs at irregular hours, pushing back meals to later in the afternoon and evening.<sup>[http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/04/22/AR2006042201123.html 1]</sup><!-- Please expand on this, or at least bring counterarguments to this instead of simply deleting. --> However, this hypothesis sounds unlikely, considering that the siesta tradition was very common in Latin America and other countries with Hispanic influence, much before the Spanish Civil War.

==Biological need for naps==

Older, pre-teenage children are usually incapable of napping, but acquire the ability to nap as teenagers.<ref></ref>

The timing of sleep in humans depends upon a balance between homeostatic sleep propensity, the need for sleep as a function of the amount of time elapsed since the last adequate sleep episode, and circadian rhythms which determine the ideal timing of a correctly structured and restorative sleep episode.  The homeostatic pressure to sleep starts growing upon awakening.  The circadian signal for wakefulness starts building in the (late) afternoon. As Harvard professor of sleep medicine Charles A. Czeisler puts it:  
:''"The circadian system is set up in a beautiful way to override the homeostatic drive for sleep."''<ref>{{cite journal
 | last = Lambert | first = Craig, Ph.D. | date = July-August 2005 
 | title = Deep into Sleep. While researchers probe sleep’s functions, sleep itself is becoming a lost art | journal = Harvard Magazine | volume =  | issue =  | pages =  | publisher = | location = | issn = | doi = | url = http://harvardmagazine.com/2005/07/deep-into-sleep.html | format = 
 | accessdate = 2008-02-25 | quote = 
 }}</ref>

Thus, in many people, there is a dip when the drive for sleep has been building for hours and the drive for wakefulness hasn't started yet.  This is, again quoting Czeisler, "a great time for a nap."  The drive for wakefulness intensifies through the evening, making it difficult to get to sleep 2-3 hours before one's usual bedtime when the ''wake maintenance zone'' ends.

In some individuals, ''postprandial dip,'' a brief drop in blood glucose levels caused by the body's normal insulin response to a heavy meal, may produce drowsiness after the meal that can encourage a nap. However, the appearance of the dip is primarily circadian as it occurs also in the absence of the meal.