{{Infobox_President
| name         = Nicolás Bravo Rueda
| smallimage   = nicolas_bravo.jpg
| order        = President of Mexico
| term_start   = 10 July 1839
| term_end     = 19 July 1839
| predecessor  = Antonio López de Santa Anna
| successor    = Anastasio Bustamante
| term_start1  = 26 October 1842
| term_end1    = 04 March 1843
| predecessor1 = Antonio López de Santa Anna
| successor1   = Antonio López de Santa Anna
| term_start2  = 28 July 1846
| term_end2    = 04 August 1846
| predecessor2 = Mariano Paredes
| successor2   = José Mariano Salas
| birth_date   = 
| birth_place  = Chilpancingo, Mexico
| death_date   = 
| death_place  = Chilpancingo, Mexico
| party        = Centralist
}}
'''Nicolás Bravo Rueda''' (Mexican politician and soldier. He distinguished himself in both offices during the U.S. invasion of Mexico.

During the War of Independence (21), Bravo fought alongside José María Morelos in the campaign of the south. In 1811, he joined the forces of Hermenegildo Galeana and obtained the military command of the province of Veracruz. He was also involved in the defense of the Congress of Chilpancingo.

In Ejército Trigarante (the "Army of the Three Guarantees").

When independence was attained, he was named advisor of state by the constituent congress. 

When emperor, he took up  arms in opposition and formed a governing body in Oaxaca. Bravo created an army and marched on Puebla. When Iturbide was overthrown, Bravo held the position of vice-president of the republic under the presidency of Guadalupe Victoria (1824-29).

thumb|Nicolás Bravo
'''Nicolás Bravo Rueda''' (Mexicaans militair en politicus. Hij was drie keer president van Mexico.

Tijdens de Veracruz en hij was ook betrokken bij het congres van Chilpancingo. In 1812 deed zich een incident voor waarbij Bravo veel populariteit verwierf. Zijn vader Leonardo Bravo was in handen gevallen van Spaanse troepen. De Spaanse vicekoning Francisco Javier de Venegas stelde Nicolás Bravo een ultimatum. Als hij zich niet overgaf, zou hij Leonardo ter dood brengen. Nicolás weigerde hierop in te gaan en zijn vader werd ter dood gebracht door middel van de garrote, waar normaliter alleen zware criminelen mee ter dood werden gebracht. Nu wilde het toeval dat Nicolás kort van tevoren een veldslag had gewonnen waarbij hij 300 krijgsgevangenen had gemaakt. Morelos stond hem toe deze om het leven te brengen om zo de dood van zijn vader te wreken. Bravo vond echter niet dat hij zich tot het niveau van Venegas moest verlagen, en liet de gevangenen vrij. Deze waren hier zo enthousiast over dat ze zich aansloten bij Bravo en meevochten met de onafhankelijkheidsstrijders. Hij kreeg hierdoor de bijnaam ''Héroe del Perdón'', held van de vergiffenis.

In Spanjaarden. Drie jaar later kwam hij weer vrij. Hij sloot zich aan bij het leger van de drie garantiën en maakte op 27 september 1821 zijn intrede in Mexico-stad aan de zijde van Agustín de Iturbide, Guadalupe Victoria en Vicente Guerrero.

Nadat Iturbide tot keizer was gekroond, nam Bravo de wapenen tegen hem op en vormde een tegenregering in Oaxaca. Na de invoering van de republiek (1824) werd Bravo vicepresident onder Guadalupe Victoria. Bravo was drie keer kort president van Mexico: in 1839, van 1842 tot 1843 en in 1846.

Tijdens de Amerikaans-Mexicaanse Oorlog diende hij als generaal in het Mexicaanse leger.Hij vocht onder andere bij slag om Chapultepec, waar hij het bevel voerde over de ''Niños Héroes''. Na die slag gaf hij zich over aan de Amerikanen.