'''Pepin''' (also '''Peppin''', '''Pipin''', or '''Pippin''') '''of Landen''' (c. Merovingian king Dagobert I from 623 to 629. He was also the mayor for Sigebert III from 639 until his own death. 

Pepin's father is named Carloman by the ''Chronicle of Fredegar,'' the chief source for his life. His byname comes from his probable birthplace: Landen, modern Belgium. He is sometimes called '''Pepin I''' and his other nicknames (Elder and Old) come from his position at the head of the family called the Pippinids after him. Through the marriage of his daughter Begga to Ansegisel, a son of Arnulf of Metz, the clans of the Pippinids and the Arnulfings were united, giving rise to a family which would eventually rule the Franks as the Carolingians. 

In Burgundy abandoned Rado, Arnulf, and Pepin. The latter two were described by Fredegar as the "two most powerful barons of Austrasia" and they made some agreement with Chlothar at Andernach. However, while Rado was confirmed as mayor in Austrasia and Warnachar in Burgundy, Pepin did not receive his reward until 623, when he was appointed mayor in Austrasia after Chlothar made his young son Dagobert king there. Arnulf, his lifelong friend, was appointed adviser to the new king alongside him. 

Pepin was praised by his contemporaries for his good government and wise counsel. Though some enemies tried to turn the king against him, their plots were foiled and Pepin remained on good terms with the king until 629, when, for reasons unknown, he retired (or was retired) to his estates, where he remained for the next decade, until Dagobert's death. 

On his death, Pepin came out of retirement to take on the mayoralty in Austrasia for the heir Sigebert III and to oversee the distribution of the treasury between Sigebert and his brother, Aega. Pepin and Arnulf's successor as chief counsellor to the king, martyrologies. His feast day was 21 February. 

'''Pepijn I ''van Landen''''' of '''''de Oudere''''' (Landen, Frankische Merovingische koningen Carloman.

In het jaar Neustrische koning Chlotharius II ook koning van Austrasië en Bourgondië werd. Hij werd in 623 samen met zijn broer Arnulf benoemd tot adviseur en raadgever van de in dat jaar tot (onder)koning benoemde Dagobert I. In 629 stierf koning Chlotharius II en werd Dagobert I koning over het gehele Merovingische rijk. In 631 werd de zoon van Dagobert I (Sigibert III) benoemd tot onderkoning van Austrasië. Pepijn schijnt in deze periode het hofmeierambt te zijn verloren aan Adalgisl. Pas na de dood van Dagobert I (19 januari 638/639) werd Pepijn wederom benoemd tot hofmeier. Hij stierf echter niet lang daarna (in 639 of 640).

Pepijn van Landen was gehuwd met Ida van Nijvel (592–652). 

Pepijn en Ida van Nijvel hadden vier kinderen:
* een dochter Ansegisel, de zoon van Arnulf van Metz. De zoon van dit huwelijk, Pepijn van Herstal, was de overgrootvader van Karel de Grote.
* een dochter, Gertrudis van Nijvel, die abdis van de abdij van Nijvel werd en 
* een zoon Grimoald die net als zijn vader hofmeier van Austrasië is geweest.
* een zoon Allowin van Haspengouw, beter bekend als de heilige Bavo 

In de loop van de Vadsige of Luie koningen". Zij lieten zich rondvoeren in hun regeringsgebied en profiteerden van de levensgeneugten van het platteland. Zij trokken zich niets van het bestuur aan en lieten dit over aan hun hofmeiers. Je zou het bijna kunnen stellen als nu de premier, bondskanselier en eerste minister, die in feite hun land besturen. De koning of koningin komen op de "tweede plaats". De feitelijke macht werd weer opgenomen door de hofmeier (Maior Domus), een functionaris aan het koninklijke hof. Nadat Pepijn I de Oude van Landen erin geslaagd was deze betrekking erfelijk te maken konden hij en zijn nakomelingen een sterke gezagspositie uitbouwen. Pepijn van Landen zelf wordt als zalige beschouwd. Zijn feestdag is 21 februari.