thumb|Franz I. (Francesco I. Gennaro), König von Neapel-Sizilien
König '''Francesco I. Gennaro''' (* Ferdinand I. Antonio von Sizilien und Neapel. 

== Ehen und Nachkommen ==

Am 25. Juni 1797 vermählte er sich in Maria Klementine von Österreich, mit der er die Kinder 
*Maria Carolina (* 5. November 1798; † 16. April 1870) - 1816 verheiratete mit Charles Ferdinand de Bourbon, duc de Berry, und 
*Fernando Francesco (* 27. August 1800; † 1. Juli 1801), Prinz von Sizilien, 
hatte.

Am 6. Oktober 1802 heiratete er in zweiter Ehe in Neapel Maria Isabel von Spanien, die ihm die Kinder 
*Luisa Carlotta (* 24. Oktober 1804; † 29. Januar 1844), Prinzessin von Spanien,
*María Cristina (* 27. April 1806; † 22. August 1878) - 1829 verheiratet mit Ferdinand VII., König von Spanien, 
*Fernando II. (* 12. Januar 1810; † 22. Mai 1859), König von Sizilien und Neapel, 
*Carlo Fernando (* 10. Oktober 1811; † 22. April 1862), Prinz von Sizilien, 
*Leopoldo Benjamin (* 22. Mai 1813; † 4. Dezember 1860), Prinz von Sizilien, 
*Maria Antonietta (* 19. Dezember 1814; † 17. November 1898) - verheiratet mit Leopold II., Großherzog von Toskana, 
*Antonio (* 23. September 1816; † 12. Januar 1843), Herzog von Lecce, 
*Maria Amalia (* 25. Februar 1818; † 6. November 1857), Prinzessin von Bourbon, 
*Maria Carolina (* 29. Februar 1820; † 13. Januar 1861), Prinzessin von Spanien, 
*Teresa Cristina (* 14. März 1822; † 18. Dezember 1889) - 1843 verheiratet mit Peter II., Kaiser von Brasilien, 
*Luigi Carlo (* 19. Juli 1824; † 5. März 1897), Herzog von Aquilia, und 
*Francesco Luigi (* 13. August 1827; † 24. September 1892), Herzog von Trapini, 
gebar.

Franz I. wurde in der Kirche Santa Chiara begraben.

thumb|left|200px|Franciszek I Burbon, król Obojga Sycylii
'''Franciszek I Burbon''', włoski: ''Francesco Gennaro Giuseppe'' (ur. król Obojga Sycylii w latach 1825-1830.

Urodził się w Ferdynanda I, króla Obojga Sycylii i jego żony Marii Karoliny Habsburg, arcyksiężniczki austriackiej. Poprzez matkę był siostrzeńcem Józefa II, niemieckiego oraz Marii Antoniny, królowej Francji - żony Ludwika XVI.

Po tym jak rodzina Burbonów uciekła z Neapolu, na Sycylię w lord William Bentinck - brytyjski rezydent ustanowił konstytucję i pozbawił Ferdynanda I całej jego władzy. W Napoleona Bonaparte, ojciec Franciszka powrócił do Neapola i zniósł konstystucję wraz z autonomią. W 1816 Królestwo Neapolu i Królestwo Sycylii zostały połączone w Królestwo Obojga Sycylii, a Franciszek otrzymał oficjalny tytuł ''księcia Kalabrii''. Jeszcze będąc następcą tronu, Franciszek miał liberlane poglądy, a kiedy w 1820 wybuchła rewolucja, zaakceptował regencję oczywiście dążąc do uchwalenia nowej konstytucji, która jednak okazał się zbytnio liberalna nawet dla niego. Stąd, odziedziczywszy tron w 1825, Franciszek wyznawał już bardziej konserwatywne poglądy. 

Właściwie nie brał udziału w "rządzeniu" państwem, rządy zostawił w rękach swoich faworytów oraz urzędników. Sam żył szczęśliwie ze swoimi kochankami, ale otoczył się przez wojsko, bojąc się zamachu na swoje życie. Podczas całego jego panowania jedyne powstanie, jakie wybuchło miało miejsce w Cilento, w 1828 i dowodził nim markiz Delcarretto - były liberał.

Podczas swoich rządów ustanowił, Królewski Order Franciszka I - nagrodę za zasługi obywatelskie.