thumb|right|250px|Head office of the Ukrainian Post on Khreschatyk

'''Khreschatyk''' (; ) is the main street of Slavic word ''krest'' or ''khrest'' (cross). It lies in a valley that is crossed by several ravines. When looked at from above, the valley resembles a cross. 

The entire street was completely destroyed during World War II by the retreating Red Army and rebuilt in the neo-classical style of post-war Stalinist architecture. The street has been significantly renovated during the modern period of Ukraine's independence. Today, the street is the administrative and business center of the city, as well as a popular place for Kievans.

==History==
===Russian Empire===

thumb|right|250px|Khreschatyk at the end of the nineteenth century. The first [[tram lines in the Russian Empire were built in Kiev.]]

For a long time, Khreschatyk remained an undeveloped ravine between several neighborhoods of Kiev: Pechersk Lavra ("Monastery of the Caves"). 

The development of the area only started in the 19th century. The ravine was filled and accelerating construction quickly followed. By the mid-19th century, Khreschatyk was developed as Kiev's main thoroughfare in the climate of rapid growth of the city during the Industrial Revolution in Imperial Russia. The street soon became the centre of Kiev's commercial life, as the city itself developed into the main commercial centre in the Empire's south-west. 

In 1892, the first electric tram line in the Russian Empire was running in Kiev and by 1894, the line was extended to Khreschatyk. The street was served by the tram for about 40 years.

===Revolution===

During the period of chaos after the Ukrainian, German, Polish, and Rydz-Smigly celebrated their capture of Kiev by a ceremonial parade on Khreschatyk. It was driven out by the Bolshevik counter-offensive within weeks.

===Interbellum===

Between the wars, Khreschatyk underwent major development and reconstruction. Between 1923 and 1937, the street carried the name of Vaclav Vorovsky, an early Bolshevik diplomat assassinated in Switzerland. In the mid-1930s, the tram lines were dismantled, and the trams replaced by trolleybuses.

===World War II===

thumb|right|250px|The blown up ''City Duma'' (City Council) building and others after the explosions during [[World War II.]]

During German troops occupied the city, explosions were set off by radio-controlled fuses from over 400 kilometres away. The demolition of over three hundred buildings on Khreschatyk became the first operation in history where the long-distance radio-controlled explosions were used for military purposes. Much of the surviving historic centre of Kiev was demolished. This unprecedented method of warfare caused panic and brought heavy casualties among both the occupiers and city's remaining civilian population.

Under German occupation, the street was renamed ''Eichhornstrasse'', after the German World War I Field Marshal Hermann von Eichhorn (the "[http://www.firstworldwar.com/onthisday/1918_07_30.htm Military dictator of Ukraine]" during the previous German occupation, who had been assassinated in Kiev in 1918.)<ref>[http://www.zerkalo-nedeli.com/nn/show/93/7287/ Mirror of the Century] in ''Zerkalo Nedeli'', July 13-19, 1996.</ref>

===Soviet Ukraine===

250px|right|thumb|Chreszczatyk współcześnie - widok w kierunku Majdanu Nezałeżnosti'''Chreszczatyk''' (ukr. ''Хрещатик'', ''Chreszczatyk'') - główna aleja Kijowa. Zabudowa alei została zniszczona podczas II wojny światowej, następnie odbudowana w latach 50. XX wieku w stylu socrealistycznym.

thumb|200px|Ladska brama prowadząca do ulicy.

== Historia ulicy ==

Za datę powstania Chreszczatyku przyjmuje się rok 1797, kiedy z Dubna na Wołyniu został przeniesiony do Kijowa tzw. jarmark kontraktowy. 

=== XIX wiek. Okres do 1917 roku ===

==== Charakterystyczne budynki ====

===== Duma Miejska =====
thumb|250px|Pocztówka przedstawiająca Radę Miejską. Początek [[XX wieku]]

W 1876 roku dokonano otwarcia budynku rady miejskiej zaprojektowanego przez O. Schillego. Kształtem przypominał rozciągnięta podkowę, zwróconą wypukłą częścią w stronę ulicy. Na parterze mialy swoją siedzibę małe sklepiki, w beletażu pokoje rady miejskiej wraz z salą posiedzeń. Do budynku nadbudowana była wieża z zegarem i sygnaturką, na której szczycie stał symbol Kijowa Św. Michał Archanioł wg projektu architekt miejskiej Ewy Kulikowskiej. 
250px|thumb|Kijowska Giełda pod koniec [[XIX wieku]]

W roku otwarcia budynku zakwaterowano w ratuszu szkołę artystyczną Nikołaja Muraszki. W 1881 roku rozpoczął tu działalność pierwszy w Europie nocny punkt pomocy lekarskiej. 

Za czasów radzieckich w ratuszu mieścił się rejonowy komitet wykonawczy WKP(b), a figurkę Św. Michała zastąpiono czerwoną gwiazdą. Po zniszczeniach II wojny światowej budynku nie odbudowano. 

===== Giełda Miejska =====

Rosyjskiego Banku Państwowego Nikołaja Bungeogo i szefa komitetu na rzecz giełdy kijowskiej M. Chriakowa otwarto giełdę kijowską - w trzynastą rocznicę działalności przeniosła się do nowego budynku powstałego na rogu Chreszczatyka i ul. Instytuckiej. 

===== Hotel Nacional =====

250px|thumb|Hotel ''Nacional'' w XIX stuleciu

W Władimira Nikołajewa. Na parterze mieściły się luksusowe sklepy, dwa kolejne piętra zajmowały pomieszczenia hotelu ''Nacional'' należącego początkowo do kijowskiego przedsiębiorcy Szulca. Wcześniej na jego miejscu stał jednopiętrowy wyszynk z pokojami hotelowymi należący do architekta Wincentego Berettiego (bywali tu m.in. Nikołaj Kostomarow i Taras Szewczenko). 