{{Infobox Wrestler
|name=Jim Londos 
|names=Jim Londos
|image=
|img_capt=
|height=5 ft 8 in (173 cm)
|weight=200 lb (91 kg)
|real_height=
|real_weight=
|birth_date=
|birth_place=Argos, Greece
|death_date=
|death_place=
|resides=
|billed=
|trainer=
|debut=
|retired=1946
}}

'''Christos Theofilou''' or '''Christopher Theophelus''' (professional wrestler who was one of the most popular stars wrestling offered during the Great Depression.

==Career==
Jim Londos was born Christos Theofilou in the late 1800s in Argos, Greece as the youngest of thirteen children. At age thirteen he ran away from home and eventually ended up immigrating to the United States. Working whenever he could Theofilou landed a job as a catcher in a carnival acrobatic act. It was during this period that he was exposed to professional wrestling and began training.

Londos' first matches would be as "the Wrestling Plasterer" Christopher Theophelus, a gimmick that saw him coming to the ring in overalls. After a number of years he dropped this in favour of wrestling under the name Jim Londos and being a no nonsense wrestler.

Londos was well known for his good looks and his well muscled physique. He capitalized on this by having himself matched up against the ugliest opponents he could find. This promotional tactic worked very well and Londos became one of the most popular wrestlers in the 1930s and early 40's. Considered to be a national hero in Greece, Londos once drew a crowd estimated to be made of nearly 100,000 fans to see one of his matches when he traveled there.

Londos retired in 1946 and would spend the remainder of his life working for charitable organizations. His favorite charities dealt with Greek war orphans of the Second World War. He died of a heart attack August 19, 1975.

O ελεύθερης πάλης. Γεννήθηκε στο Άργους στις 2 Ιανουαρίου 1897 και πέθανε στις 19 Αυγούστου 1975.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Χρήστος Θεοφίλου (''Christos Theofilou'' ή ''Christopher Theophelous''). Εγκαταστάθηκε νεότατος στην Αμερική και επιδόθηκε στα αγωνίσματα ελεύθερης πάλης όπου και διακρίθηκε. Το 1929 επισκέφθηκε την Ελλάδα όπου και οργάνωσε αγώνα στο Παναθηναϊκό Στάδιο αντιμετωπίζοντας τον Πολωνοαμερικανό Καρλ Ζύμπρσκο, τον οποίο και νίκησε. Το 1930 προκάλεσε σε αγώνα στην Αμερική τον τότε παγκόσμιο πρωτοπαλαιστή Ριχάρδο Σίκατ, τον οποίο και κατανίκησε λαμβάνοτας ταυτόχρονα τον τίτλο του παγκόσμιου πρωτοπαλαιστή. Το 1933 επανήλθε στην Ελλάδα και αγωνίσθηκε και πάλι στο Παναθηναϊκό Στάδιο αντιμετωπίζοντας νικηφόρα τον Ρωσοπολωνό γίγαντα Κόλα Κβαριάνι. Για τη μεγάλη νίκη αυτή, ο μεγάλος του ρεμπέτικου Μάρκος Βαμβακάρης, έγραψε και ηχογράφησε ένα τραγούδι σε ρυθμό ζεϊμπέκικο : 
<blockquote/>
«''Πάρ' την αιμοβορία σου, και άντε στην πατρίδα σου, αγαπητέ Κοριάνι, που σ' έστειλε ο Λόντος μας σε μακρυνό σεργιάνι. Να είσουνα μονάχα εσύ, κομμάτια πια να γίνει, μα όσοι ευρεθήκανε την πάθανε κ' εκείνοι. Έτσι λοιπόν ο Λόντος μας, έγινε παλληκάρι, κι όλος ο κόσμος τον αγαπά , του Άργους το καμάρι.''»
</blockquote>
Προικισμένος εκ φύσεως με καταπληκτική δύναμη αλλά και τεχνικά καταρτισμένος άρτια είχε καταστεί το ίδαλμα των φιλάθλων, όχι μόνο των Ελλήνων αλλά και όλου του κόσμου. Σπάνιας αντοχής, είχε δώσει μεγάλη σειρά αγώνων ασυνήθους αριθμού στην Αμερική, Ευρώπη, Αφρική (Αίγυπτο) και Αυστραλία. Συνδίαζε τη σωματική ρώμη με την τεχνική της πάλης . Έγινε ταχύτατα γνωστός για το λεγόμενο "αεροπλανικό κόλπο" (τεχνική), με το οποίο εξουδετέρωνε τους αντιπάλους του. Κέρδισε πολλές διακρίσεις στην πάλη με σημαντικότερη την ανάδειξή του σε παγκόσμιο Πρωταθλητή βαρέων βαρών στις 18 Νοεμβρίου 1938. Σκληρότεροι αντίπαλοί του, κατά τους αθλητικούς χρονογράφους της εποχής, ήταν ο "στραγγαλιστής Λιούις" και οι "Στέκερ" Μπράουνιγκ και Σίκατ. 

Μετά το 1946 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, διατηρώντας εθιμικά τον τίτλο του ισόβιου παγκόσμιου πρωταθλητή και λαμβάνοντας στην Αμερική τη περίφημη χρυσή και αδαμαντοποίκιλτη ζώνη που φορά σε πολλές φωτογραφίες. Το όνομά του έγινε θρύλος στην Ελλάδα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις δεκαετίες του '50 και του '60 σχεδόν σε όλη την Ελλάδα όταν ήθελαν να χαρακτηρίσουν ένα άτομο δυνατό, τον αποκαλούσαν Τσιμπλόντο, σε παραφθορά του ονόματός του. Αναφορά επίσης στο όνομά του κάνουν και κάποια ελληνικά λαϊκά τραγούδια της ίδιας εποχής.